De Hoge Kust is een heuvelachtige regio aan de Zweedse oostkust. Harmke verkende deze kuststreek, die een en al rust ademt én Werelderfgoed is.

Zwemsteiger bij camping Skuleberget

Inhoud

Door op een link te klikken scrol je direct naar een onderdeel van dit artikel van Harmke.

• Imposante hangbrug
• Gastvrije camping
• Rood saunahuisje
• Botnische Golf
• Eiland Ulvön
• Rustgevende boswandeling
• Zen-moment met koffie
• Pittige klim
• Nina Road
• Haring happen
• Flinterdunne crackers
• Hernö Gin
• Gin-proeverij
• Hoteltips van Harmke

Imposante hangbrug

We rijden langs spiegelende meren en rijden over een indrukwekkende hangbrug, de High Coast Bridge. San Francisco’s Golden Gate Bridge is de inspiratie. De brug verbindt de oevers van de Ångermanälven-rivier. Naast de brug en vlak bij het startpunt van de wandelroute High Coast Trail staat Hotel Höga Kusten. “Je hoeft alleen het getal 18 te onthouden,” lacht eigenaar Måns Löfrot. “De brug is 1,8 kilometer lang, 18 meter breed en 180 meter hoog.” Onlangs klom een man stiekem langs de kabels omhoog, daalde in een pijler af naar beneden om de deur te openen voor zijn vriendin en haar ten huwelijk te vragen, vertelt hij.

High Coast Bridge

Hoteleigenaar Måns Löfrot

Gastvrije camping

Skuleberget Havscamping ligt in de natuur aan het water bij het dorpje Veåsand. Eigenaar Fredrik ontvangt ons hartelijk. We slapen in de cabins op een heuvel met uitzicht op het water, het boothuis en het rode saunahuisje ernaast. Beddengoed ligt klaar op het bed in de cabin, die ook een keukentje heeft en een badkamer. Het voelt zo gemoedelijk en remote om hier te logeren, als loopt er wel een weg tussen de camping en het water. In het restaurant van deze gastvrije camping eet je de heerlijkste lokale gerechten, zoals skagenröra oftewel toast met garnalen, en pasta met cantharellen, geoogst in de naburige bossen.

Cabins bij camping Skuleberget

Toast met garnalen

Rood saunahuisje

Het rode houten saunahuisje naast het boothuis is een fijn toevluchtsoord, vooral na een lange dag in de buitenlucht. Op verzoek wordt de sauna opgewarmd. In mijn cabin hangt keurig een badjas met slippers klaar, dus ik loop er zo in vol ornaat naartoe. Er is ruimte om te zitten of te liggen op de houten banken en je kunt er eventueel zelfs je eigen ‘opgietingsritueel’ doen, er zijn hete ‘kooltjes’. Al zwetend heb je uitzicht op het water van Norrfjärden, oftewel de Noordelijke baai. Ben je eenmaal goed aan het zweten, dan is er niets fijner om naar buiten te gaan en via een trapje af te dalen in het koele water om te zwemmen.

Het boothuis en saunahuisje

Afkoelen in het water

Botnische Golf

We maken een boottocht. Een motorbootje ligt klaar bij het boothuis. De kapitein vandaag heet Per, een echte Zweedse naam. Vanaf het boothuis is het ongeveer een halfuur varen naar het eiland Ulvön in de Botnische Golf, het water dat Zweden van Finland scheidt. Er zijn heel veel eilandjes in het gebied, maar Ulvön in het bijzonder heeft als bijnaam ‘Pearl of the Bothnian Sea’. In feite bestaat Ulvön uit twee eilanden, want er is een noordelijk en zuidelijk deel, gescheiden door de waterweg Ulvö Sundet. Het noordelijke deel is onbewoond en een en al natuur. Je kunt er hiken. Wij bezoeken het zuidelijke deel.

Boottocht met kapitein Per

Naar de Botnische Golf

Eiland Ulvön

We meren aan in het charmante kustplaatsje Ulvöhamn met rode en gele huizen, heel Zweeds. Rondom het eiland is een hiking trail. Wij worden opgewacht door een flamboyante man met snor en baard. Sven Bodin heet deze tachtiger, die oogt als een Franse wijnmaker. Hij draagt shorts, omdat hij zulke mooie knieën heeft, zegt hij. We bezoeken Ulvö Museum in een oud vissershuisje, dat toont hoe de haringvissers vroeger leefden. Onder de indruk ben ik van de kapel uit 1622 aan de overkant. Vanbuiten oogt deze als een houten schuur, vanbinnen is hij beschilderd met taferelen uit de visserij en religieuze afbeeldingen.

Eilandgids Sven

Visserijmuseum

Rustgevende boswandeling

Vandaag maken we een hike in Skuleskogen National Park, waar onze camping aan grenst. Zweden bestaat uit 25 historische landschappen, dit park hoort tot Ångermanland. Gids Bengt wacht ons op. We lopen over houten planken en bospaden tussen de sparren en dennen. Er leven onder meer vossen, dassen en beren. In de winter kan er veel sneeuw liggen. Rood graniet is een speciale steensoort hier. We horen vogels, waaronder de bonte specht, en zien longenmos (Lobaria pulmonaria) op een boomstam. Dat betekent dat het een oud bos is, legt Bengt uit. De vele soorten mos wijzen erop hoe zuiver het bos is.

Natuurgids Bengt

Paddenstoelen!

Zen-moment met koffie

Op verschillende plekken in het bos zijn picknickbanken en vuurplaatsen. We settelen ons rond een vuurplaats bij een strandje. Met behulp van gedroogde paddenstoel, berkenschors en een vuursteen wakkert Bengt een vuurtje aan om water te koken zodat we koffie kunnen zetten. Hij gebruikt een grove maling die niet oplost, maar drap geeft zoals bij Turkse koffie. De Sami gebruiken deze koffie ook en mixen hem dan met kaas of gedroogd rendiervlees als lang houdbaar voedsel voor onderweg. Bij de koffie eten wij een kaneelbroodje. Het is een zen-moment, deze fika (koffiepauze) in het bos. Heel onthaastend.

Pitstop aan het strand

Houtvuurtje voor koffie

Pittige klim

Pittiger dan een boswandeling is de Via Ferrata. Ook deze attractie is niet ver van de camping. Bij dit avonturenpark zijn vier klimroutes: wit, geel, rood en zwart. Wit is de makkelijkste in dit park, maar zelfs die is al best uitdagend. Er zijn stukken waarbij je bijna verticaal tegen een rotswand hangt. Je krijgt de juiste uitrusting aan: schoenen en handschoenen met grip en een helm op. We lopen via het bos naar het beginpunt. Vanaf daar hoef je alleen maar de stalen kabel te volgen die omhooggaat en waaraan je bent gezekerd. Ik haak af en bewonder degenen die het wel aandurven. Hun beloning is een prachtig uitzicht!

Daar moet je zijn

Startpunt van de Via Ferrata

Nina Road

Nog een mooi uitzicht op een heuveltop wacht boven aan de Nina Road. Deze geasfalteerde weg werd eigenhandig aangelegd door Sven, vader van een gehandicapte dochter. Deze Nina wilde zo graag van mooie uitzichten genieten. Nadat het meisje veel te jong gestorven was, besloot Sven eigenhandig een weg aan te leggen die zelfs voor touringcars geschikt is, zodat echt iedereen toegang heeft tot het uitzicht op de heuveltop. Een ongelooflijk project! De weg meandert 2 km omhoog. Sven, de bouwer, wacht ons persoonlijk op, op ‘zijn’ heuveltop. Het is werkelijk een prachtige plek. We bewonderen de vergezichten.

Uitzicht boven aan de Nina Road

De vader van Nina

Haring happen

Wie ons ook opwacht op de heuveltop is Tobias Andersson. Hij was 10 jaar chef bij hotel Ulvö op Ulvön-eiland en is liefhebber van gefermenteerde haring uit de Baltische Zee. De Zweden zijn verdeeld, de een houdt ervan, de ander niet. Mijn reisgenoten knijpen hun neus dicht als Tobias een blikje haring van Röda Ulven opent. Hij belegt tunnbröd (zie hierna) van bakkerij Mjälloms met mayo, ui, tomaat en mini-stukjes haring, want oh, oh wat is iedereen huiverig. Er gaat royaal geraspte kaas over en dilletakjes. Mij smaakt de haring prima. Als ik om meer vraag, kijken mijn buitenlandse reisgenoten me vol onbegrip aan, haha.

Chef Tobias Andersson

Crackers met haring

Flinterdunne crackers

Bakkerij Mjälloms bestaat ruim een eeuw. Rut, de oma van de huidige eigenaar Torbjörn, startte de bakkerij in 1923. Mjälloms is bekend om tunnbröd: flinterdunne crackers, dunner dan knäckebröd en gemaakt van uiteenlopende graansoorten. Nog steeds bakt Mjälloms de crackers volgens het originele recept. In 1977 verhuisden het bedrijf naar het huidige ruime pand. Op hetzelfde terrein zit interieurshop Rut, vernoemd naar Torbjörns oma én naar de oma van zijn vrouw. We mogen achter de schermen kijken. Torbjörn: “Wat ons tunnbröd uniek maakt, is dat we het in extreem hete ovens bakken, op 640 °Celsius.”

Torbjörn van bakkerij Mjälloms

Koffiehuis bij de bakkerij

Hernö Gin

Landinwaarts in de buurt van de stad Hårnösand staat een gin-distilleerderij: Hernö Gin. Een medewerker hier kent vele gin-huizen, waaronder het mij bekende Tanglin Gin uit Singapore van Nederlander Charlie van Eeden. Ook Hernö Gin is geboren uit passie. Eigenaar Jon Hillgren kwam in de jaren negentig op het idee toen hij als barman in Londen werkte. Destijds was er nog geen enkele gin-maker in Zweden, nu vind je er tientallen. Jon startte in 2011 en won in 2013 al direct een prestigieuze prijs met zijn gin. Inmiddels is Hernö Gin uitgegroeid tot een van de meest gelauwerde organic gin-producenten ter wereld.

Gin-stokerij in de natuur

Limited edition

Gin-proeverij

Hernö Gin gebruikt zuiver bronwater voor het procedé. Hun eersteling is Dry Gin met blauw etiket. De Juniper Cask Gin met geel label blijkt gerijpt te zijn op vaten van hout uit… Oregon! In een ruimte met distilleerapparaten hebben we een proeverij. Gin komt van de Nederlandse jenever. Drie glaasjes met het doorzichtige spul staan klaar. Nummer één smaakt kruidig en is Dry Gin. De tweede gin is vrij vlak. De derde is pittig en smooth, Old Tom Gin met wit label. Die tweede was een instinker! Die is niet van Hernö, maar van een niet nader te noemen wereldberoemd merk… Het laat zien hoe uitzonderlijk Hernö Gin is.

Distilleerapparaat uit Duitsland

Gin op hout-uit-Oregon

Waar slaap je?

Wij overnachtten ins bij Skuleberget Havscamping en de eerste nacht verbleven we bij het stijlvolle designhotel van Hernö Gin. Natuurlijk zijn er nog veel meer fijne logeeradressen aan de Hoge Kust.

Harmke bij Skuleberget Havscamping

Hotel Hernö Gin

Op een kwartier rijden van de ginfabriek in Härnösand staat dit designhotel. Vanbuiten oogt het strak en rechtlijnig, vanbinnen is het modern en kleurrijk. Mijn Master Distillers Suite op de hoogste verdieping heeft een topbed en kijkt op een haventje. Het restaurant is ook fantastisch.

Master Distillery Suite

Hotel Höga Kusten

Zeer gastvrij viersterrenhotel langs de High Coast Bridge. De luxe B&B aan de overkant, in een voormalig schoolgebouw, is van dezelfde familie, het heet Björkuddens. De eigenaren, twee broers, hebben grootse plannen, ze dromen van een zipline die de twee hotels verbindt.

Uitzicht vanaf het terras

Hotel Ulvö

Dit viersterrenhotel staat op het eiland Ulvön. Het is makkelijk vindbaar, want zit aan het einde van de hoofdstraat met z’n schattige pandjes. Wij logeren er niet zelf, maar genieten er wel van een typische Zweeds luncbuffet met zalm, zure haring, warme gerechten en wentelteefjes met rabarber toe.

Eilandhotel

Elite Hotel Knaust

Op weg van Stockholm naar de Hoge Kust kom je langs de stad Sundsvall, een welvarende stad en ooit bekend om de houtindustrie. In 1888 brandden de houten huizen af. Direct daarn verrees dit prestigieuze hotel met indrukwekkende marmeren trap, die nog steeds een eyecatcher is.

Marmeren trap

Tip van Harmke

Docksta Sho

Vlak bij camping Skuleberget staat het nieuwe pand van schoenenfabrikant Docksta Sho. De fabriek zelf bestaat al meer dan een eeuw (anno 1923) en is bekend om z’n ‘halve klompjes’. Ze zijn er in alle soorten en maten. Daarnaast verkoopt Docksta loafers, laarzen, kleding en interieuraccessoires.

Fancy instappers

Hoe kom je er?

Met KLM vloog ik naar Stockholm Arlanda Airport. Winkelpromenade Sky City op de airport is de toegang tot het treinstation. Voordat mijn trein vertrekt, drink ik koffie bij bar Barino met erbij een kaneelbroodje, hoe Zweeds kun je het hebben. We stappen uit in Sundsvall en gaan met de auto naar Härnösand.

Sky City

Het treinstation

Meer informatie

Alles over de Höga Kusten vind je op hogakusten.com.

Veerboot naar Ulvön-eiland

Lees ook dit nieuws

Dit zijn de winnaars van de ANWB Camping van het Jaar 2025 Stena Line neemt CO₂-neutrale veerbootoperator NLC Ferry AB Oy/Wasaline over