Geniet van het ongerepte Wadi El Gemal NP in Egypte

Het is een nationaal park sinds 2003: Wadi El Gemal aan de Rode Zee in het zuiden van Egypte. Vallei van de kamelen, betekent het letterlijk. Harmke logeerde er in vijfsterrenresort Gorgonia Beach. Het nationale park, dat rijk is aan flora en fauna, omvat zowel woestijn als 5 eilanden en een koraalrif.

Gorgonia Beach Resort

Gorgonia Beach Resort ligt voorbij de plaats Marsa Alam in het zuiden van Egypte. Dit all inclusive vijfsterrenresort aan de Rode Zee bestaat uit witte appartementen die in halve cirkels zijn gebouwd met ertussen bloeiende tuinen vol tropisch groen. Het resort heeft een vleugje Italiaanse flair. Niet alleen is Johannes Girardi van Gorgonia een Italiaan, er zijn ook 2 Italiaanse restaurants: La Vela en La Pizzeria. Mijn favoriete lunchstek is de Sandy Bar, waar je letterlijk met de voeten in het zand zit. Bij de soek erachter is van alles te koop, van kralenarmbandjes tot verse kruiden.

Gorgonia Beach Resort

Gorgonia Beach Resort

Eyecatcher van Gorgonia is het gigantische cilindervormige zwembad, waar ik heel wat baantjes trek. Erboven cirkelen zeldzame vogels, witoogmeeuwen, die alleen bij de Rode Zee voorkomen. En meer dan eens deze week meld ik me bij de Planet Spa van het resort voor een stevige massage.

Bij de pool van Gorgonia

Bij de pool van Gorgonia

Hét highlight van Gorgonia is echter het koraalrif direct voor de kust! Via de pier daal ik af in zee en beland direct tussen de kleurige vissen. Ik zwem langs een muur van koraal. Wow, wat een prachtig rif! House Reef Gorgonia maakt deel uit van het 5 kilometer lange rif van Wadi El Gemal NP.

Wadi El Gemal National Park

Gorgonia ligt in Wadi El Gemal National Park. Het is een van de meest unieke en tegelijk nog onbekende plekken aan de Rode Zee. Het bestaat zowel uit relatief vruchtbare woestijn als koraalrif en een aantal eilandjes in de Rode Zee. Bovendien zijn de oudste smaragdmijnen ter wereld in het park te vinden. Met voormalig parkmanager Mohamed Gad rijden mijn reisgenoten en ik het nationale park in. Het eerste stuk is vooral nog kale woestijn, al is het wel opmerkelijk hoeveel kleurschakeringen het grijze zand en gesteente vertonen dankzij de mineralen.

Struikgewas in de woestijn

Struikgewas in de woestijn

En dan ineens duiken er struikjes op en zien we bomen zoals acacia’s. De onderste takken zijn kaalgevreten door dromedarissen. In dit Nationale Park groeien zo’n 140 soorten planten en bomen. Dat de droge grond zo vruchtbaar is, komt doordat het bodemwater zich dicht onder de oppervlakte bevindt. We stoppen bij een acacia om dromedarissen te fotograferen. Als we te dichtbij komen met de camera’s lopen de dieren weg. Een van de locals die mee is, ontpopt zich tot ware kamelenfluisteraar en weet de dieren weer bij elkaar te krijgen. Ze zijn eigendom van een bedoeïen.

Dromedarissen onder een acacia

Dromedarissen onder een acacia

Verborgen Romeinse tempel

Einddoel van onze tocht door de woestijn is de Romeinse tempel. Het is het laatste wat je zou verwachten in dit ongerepte natuurgebied. We slaken dan ook een kreet van verrassing als hij opdoemt. Midden is deze verlaten natuur is in een rotswand een tempel verrezen. De tempel van Sikait. Ook staan er op de omliggende heuvels ruïnes van Romeinse huizen. Dit alles is zo goed geconserveerd gebleven dankzij de beschutte ligging. Het gebied zou in de loop der eeuwen amper zijn geteisterd door natuurgeweld. De Romeinse nederzetting staat in de buurt van de smaragdmijnen.

Zonsopgang in de woestijn

Zonsopgang in de woestijn

Romeinse tempel van Sikait

Romeinse tempel van Sikait

 

Lees ook dit artikel: De heilige scarabee van Karnak

 

Witte strand van Hankorab

Gorgonia is een hideaway. Het volgende resort ligt pas zo’n 3 kilometer zuidelijker. Daarna volgt 60 kilometer niemandsland. We rijden vandaag langs de Rode Zee en stoppen bij Delta Wadi El Gemal, een ruige kuststrook. In de zomer komen hier zeeschildpadden aan land. In zee ligt Wadi El Gemal-eiland. In totaal behoren vijf eilandjes bij het nationale park, ze zijn de broedplaats van wel dertien vogelsoorten. In het westen zijn de silhouetten van bergen te zien, de Hamata Mountains. Ze contrasteren met het bijna witte zand en het water in allerlei schakeringen blauw.

Ras Hankorab

Ras Hankorab

Het land waar we doorheen rijden was ooit koraalrif in zee en dat is goed te zien bij Hankorab Beach. Fossielen van schelpen en zeedieren zijn in de rotsen zichtbaar. Het water heeft allerlei tinten turquoise. Ras Hankorab is een geliefde zwemlocatie. Het witte strand en de zeebodem zijn hier van fijn zand. Behalve wij zijn er slechts enkele andere badgasten. Her en der staan gevlochten hutjes als shelters. Onder een afdak brouwt een bedoeïen verse koffie met kruiden en specerijen voor ons en biedt ons dadels aan. Het is de nooit aflatende gastvrijheid van de bedoeïenen.

Koffie en dadels

Koffie en dadels

Lunchen in El Qulaan

We koersen verder langs de Rode Zee, nu naar El Qulaan, een vissersdorpje. Een geschaarde vrachtwagencombinatie verspert de weg. De chauffeur zit er wat beduusd bij in zijn omgekieperde aanhanger. We lunchen met traditional food bij een restaurant in de open lucht en zitten er op stronken van palmbomen onder een van palmbladeren gevlochten afdak. “Het is vandaag rustig omdat het ramadan is, maar over een paar dagen zal het volstromen,” lacht chef Mahmut die heerlijk voor ons kookt: pittige aubergine, kip, rijst, pasta, vis en warme groente met erbij brood.

Strand van El Qulaan

Strand van El Qulaan

Tegenover het restaurant is het strand en zijn er mangroves, zoals die er in Wadi El Gemal NP in overvloed zijn. Mahmut verhuist mee naar het strand om daar onder een afdakje Arabische koffie voor ons te maken. Ook hij gebruikt diverse specerijen: gember, kardemom, kaneel en kruidnagel. We luieren op gestreepte kleden leunend tegen kussens, heel relaxed. Na drie cupjes koffie – comme il faut – gaat de tocht verder naar het surfstrand van Kite Village Hamata, waar surfers over de golven denderen. Anderen zijn nog aan het oefenen en proberen zich staande te houden.

Mahmut maakt gemberkoffie

Mahmut maakt gemberkoffie

Dineren in de woestijn

Vlak voor zonsondergang trekken we met Toyota Land Cruisers de woestijn in. Mohamed Gad, oud-parkmanager, brengt ons naar een witte tent midden in de woestijn voor een diner onder de sterrenhemel. Jongens in witte gewaden zijn al bezig eten voor ons te bereiden. Saad heet een van hen, hij gaart kippenbouten op een rooster. Zijn compagnon bakt in een handomdraai platbrood. De geur van de kip en het brood is verleidelijk, maar het is ramadan. De locals moeten het uitzingen tot het donker voor ze wat eten. En wij vandaag ook. Het is ramadan en ik rammel.

Koken in de woestijn

Koken in de woestijn

Harmke en een bedoeïen

Harmke en een bedoeïen

Dan, als de zon achter de horizon is gezakt, worden de schalen op het kleed gezet. We eten in kleermakerszit. Heerlijke linzensoep met platbrood en jonge kaas. Kip en worstjes, warme groente, salade en mijn favoriet: baba ganoush, auberginepasta. Boven ons ontvouwt zich een heldere sterrenhemel. We turen de hemel af naar vallende sterren. De stilte is overweldigend. Mohamed, die oogt als een sjeik in zijn witte gewaad met roodgeruite hoofddoek, houdt van grapjes maken. Hij zegt dat Hilton en Gorgonia dan wel vijf sterren hebben, maar dat zijn ‘Mohamed Hotel’ er duizenden heeft.

 

 

Snorkelen bij Sataya Reef

Vandaag gaan we naar Sataya Barrier Reef. Het ligt op een uur rijden en bevindt zich iets uit de kust. Met onze snorkeluitrustingen stappen we aan boord van een speedboot. De kapitein draagt een kanariegeel T- shirt. Halverwege duiken er dolfijnen op! Ze zwemmen een eindje mee. Rond het rif is het water intens blauw. Listerineblauw net als het mondwater, constateert een reisgenoot. “Amazing blue is misschien een betere term,” lacht Miriam Tercon, de Italiaanse mariene biologe die ons snorkelavontuur begeleidt samen met de Egyptische mariene bioloog Islam Elsadek.

Mariene biologe Dr. Miriam Tercon

Mariene biologe Dr. Miriam Tercon

We snorkelen op drie plekken vandaag. Overigens is het nog even de kunst om van het bootje het water in te gaan. Een trapje is er niet. Zitten op de rubberen rand en je achterover aten vallen is het devies. Ik laat me liever van de rand glijden. Vooral de tweede locatie die we opzoeken is prachtig. Vlak onder me zie ik een tovertuin van koraal in allerlei vormen en kleuren, paars, geel, groen. Brain coral, fire coral. Ertussen zwemmen de prachtigste vissen, zoals de citroengele butterflyfish. Ook zwemmen we rond een scheepswrak, dat compleet is overwoekerd met koraal.

Butterflyfish bij Sataya Reef (Foto: Islam Elsadek)

Butterflyfish bij Sataya Reef

Hike naar de heuveltop

We staan weer voor dag en dauw op. Vlak na zonsopgang is de temperatuur nog aangenaam, daarna wordt het al snel veel warmer. We lopen de woestijn in op weg naar de heuvel Al-Talyee. Een lokale gids gaat voorop. Hij draagt een wit gewaad en om zijn hoofd heeft hij een geruite doek geknoopt. Het landschap oogt van een afstand eentonig, maar eenmaal op weg is de diversiteit verbazend. Zo is het ook verrassend hoeveel dieren hier leven, onder meer de zeldzame Nubische steenbok. We duiken een kloof in. Het gesteente is nu gemêleerd en hier en daar zelfs bijna wit.

Hike op de vroege morgen

Hike op de vroege morgen

We bestijgen de heuvel Al-Talyee via kersverse traptreden, die onze gids vlak voor ramadan eigenhandig in het kalksteen heeft uitgegraven! Er vliegen roofvogels over. Wadi El Gemal NP is zeer vogelrijk. Vanaf de top zien we ons resort Gorgonia liggen. De parelwitte gebouwen en de groene tuin steken af tegen de desolate woestijn. Nu zien we pas goed wat een groene oase Gorgonia is tussen het zand en de Rode Zee. Wat vooral opvalt, is hoe rijkgeschakeerd deze woestijn is: grijs, groen, geel, rood, het rood van ijzererts. Dit bijna onaardse landschap is werkelijk betoverend!

Op de top van heuvel Al-Talyee

Op de top van heuvel Al-Talyee

Manager Johannes Girardi en mariene bioloog Dr. Islam Elsadek

Manager Johannes Girardi en mariene bioloog Dr. Islam Elsadek

3 vragen aan Johannes Girardi van Gorgonia Beach Resort & Wadi El Gemal National Park

Hij is Italiaan uit Verona met een moeder uit Süd-Tirol en was van begin af aan betrokken bij de opzet van dit resort in het zuiden van Egypte.

1. Wie heeft Gorgonia Beach Resort ontworpen?

“Een Italiaanse architect. Voor de aanleg van de tuin heb ik een een goede tuinman weten te strikken. Met gerecycled water houden we de tuin zo groen en bloeiend.”

2. Wat onderscheidt Gorgonia van andere resorts?

“Bij bestemmingen als Hurghada en Sharm el Sheik, ook aan de Rode Zee, draait het om entertainment, bij ons draait het om de natuur en het culturele erfgoed.”

3. Wat is de link met duurzaamheid en eco-toerisme?

“We gebruiken zonnewarmte voor de douche en we willen ecotoerisme bevorderen, bijvoorbeeld via trekkingen door de woestijn. Binnenkort kan dat ook per e-bike. Onze mariene biologe Miriam organiseert wekelijks een clean-up om zwerfvuil uit zee op te ruimen langs de kust. Daar is veel animo voor onder onze gasten, ze staan ervoor in de rij!”

Meer informatie: gorgoniabeach.com en wadielgemal.org

Hoe kom je er?

Ik vloog met Transavia rechtstreeks van Amsterdam naar Marsa Alam in het zuiden van Egypte, een vlucht van zo’n vijf uur. Daarna is het nog een dik uur rijden naar Gorgonia Beach Resort in Wadi El Gemal National Park aan de Rode Zee.

Zonsondergang in de woestijn

Zonsondergang in de woestijn

 

 

Meer tips van Harmke ontvangen?

Vul je e-mailadres in om een e-mail te ontvangen als er nieuwe travel tips zijn van Harmke op verkeersbureaus.info

 

Comments are closed.