Keulen is een grote stad, de vierde van Duitsland, maar eigenlijk zou een hectare of twee volstaan. Ga maar na: het Hauptbahnhof, pal aan de Rijn, ligt op een meter of 50 van de Dom, de bekendste attractie van de stad.
En daaromheen geplakt liggen de drie bekendste musea, maar ook die andere attracties, de beroemde Kölner Brauhäuser. En het beste hotel van de stad, Excelsior Hotel Ernst. Alles binnen een slordige 100 meter van elkaar, lekker overzichtelijk. Excelsior Hotel Ernst dateert uit 1863. Een grand hotel, in de stijl zoals in die periode er veel verrezen, denk aan het Amsterdamse Amstel Hotel. Met een imposante façade, marmeren vloeren en brede trappen. Recht tegenover de Dom en naast het station, een magnifieke plek, vroeger nog meer dan nu. Want ja, dat station breidde uit in de loop der tijd, treinreizigers werden minder deftig, waardoor het chique vijfsterrenhotel, lid van de Leading Hotels of the World-alliantie en tal van andere mooie verbonden zoals de Die 101 Besten van Deutschland, een beetje misplaatst is, bijna een reliek uit vervlogen tijden. Dat contrast is juist ook mooi: wanneer je de drukte van de Keulense binnenstad beu bent, stap je in het hotel in een oase van rust.
De 140 kamers en suites zijn ‘modern klassiek’ ingericht – heb je daar een beeld bij? Denk aan kroonluchters, maar dan design. Maar soms ook ronduit gezellig, zoals de Hanse Stube, een van de twee restaurants in het hotel, met mooi blauw tapijt, gelakt hout houten lambrisering. Hier is ‘s ochtends het ontbijt, met een zeer lekker buffet, vers, veel en gezond, plus lokale lekkernijen als Mett en bloedworst.. Of je bestelt klassiekers als Eggs Benedict of Florentine, of een Duitse specialiteit zoals de Strammer Max, een verfijnde variant op de uitsmijter. Naast de Hanse Stube is er Taku, het Japanse restaurant met een Michelin-ster, de Charles Bar voor borrel en de Winter Garten voor de high tea. Het personeel? Die weten op ochtend twee nog precies hoe je je koffie gisteren had – dat kaliber. Er is uiteraard een spa, klein maar fijn, zeker in de winter, met een goede sauna, een Dampfbad. Met daarnaast een gym, prima geoutilleerd.
En hoe duurzaam is het hotel? Nou verrassend veel voor zo’n oude dame. Het doet echt haar best, neemt het echt serieus. Het hotel draait volledig op groene stroom en gebruikt voor 90% LED-verlichting. Een eigen milieuteam monitort continu alle energiegegevens voor verdere optimalisatie. En op het dak staan bijenkorven, dat helpt de biodiversiteit. In de kamers wordt je bed alleen op verzoek dagelijks verschoond (maar is er welke avond de turn-down, kom je thuis in een zachtverlichte kamer en staan je slippers naast je bed, glaasje water klaar – de service lijdt er niet onder, wil ik maar zeggen). De zeep wordt gerecycled, verzorgingsproducten zitten in hervulbare dispensers. En zo voort.
De medewerkers worden aangemoedigd met openbaar vervoer te komen (niet zo ingewikkeld met station naast de deur), het abonnement wordt door de baas betaald, net als de kinderopvang. Als gast kun je ook een duit in het zakje doen: via het myclimate-programma kun je je verblijf klimaatvriendelijker door een donatie van 2 euro per persoon per nacht, die het hotel verdubbelt, en wordt geïnvesteerd in allerlei lokale duurzaamheidsprojecten en wereldwijde klimaatinitiatieven. Toe maar!
Keulen is een prachtige stad, dat weten Nederlanders inmiddels ook wel, je hoort het vaak op straat (ook al doordat wij Hollanders vaak een tikje luider praten dan anderen). Op slechts 2,5 uur van Utrecht. Laat me beginnen met de waarschuwing: wie naar Keulen komt en alleen de Dom bekijkt, doet de stad te kort. Natuurlijk móet je die gotische kolossus zien, maar Keulen is méér. De Altstadt met zijn kronkelstraatjes, de musea van wereldklasse, de wederopbouw na de verwoesting van de Tweede Wereldoorlog die heeft geresulteerd in een eigenzinnige mix van oud en nieuw. En dan heb je nog niet gegeten, gedronken of uitgegaan.
En drinken doe je in de Brauhäuser. Begin bijvoorbeeld bij Peters aan de Mühlengasse, opgericht in 1544, waar de Köbes (obers in blauwe schorten) ongevraagd een nieuw glas Kölsch voor je neus schuiven en geen gezeik dulden. Het is luidruchtig, chaotisch, democratisch – advocaten zitten naast bouwvakkers aan lange houten tafels. Sion, aan de Unter Taschenmacher, is de intellectuele variant: rustiger, gedistingeerder, met gewelfde plafonds en eeuwenoud hout, waar het betere burgerpubliek discussieert over politiek tussen de Himmel un Ääd door. Früh am Dom is de toeristische klassieker die het verdient: met 850 zitplaatsen op vier verdiepingen is het een fabriek, maar een die draait op authentieke tradities en eigen gebrouwen Kölsch. En dan is er Gaffel am Dom, de underdog met huiskamersfeer, waar je naam wordt onthouden en waar puristen beweren dat het beste Kölsch van de stad wordt geschonken. In alle vier krijg je klassiekers als Halver Hahn, Sauerbraten en bloedworst met aardappelpuree, en in alle vier geldt: je glas is nooit leeg tenzij je daar héél nadrukkelijk om vraagt door een bierviltje op je glas te leggen.
Na al dat bier en eten is het tijd voor cultuur. Ga daarvoor bijvoorbeeld naar Museum Ludwig, ook pal naast de Dom. Het herbergt een van de belangrijkste collecties moderne kunst in Duitsland. Pop art van Warhol en Lichtenstein, expressionisme van Kirchner en Beckmann, en ruim 900 Picasso’s – de grootste verzameling buiten Spanje. Het museum dateert uit 1986, geopend dankzij chocolade-magnaat Peter Ludwig. Wie meer van oudheid houdt, loopt een minuutje door naar het Römisch-Germanisches Museum, letterlijk gebouwd rond het beroemde Dionysos-mozaïek uit de 3e eeuw, met Romeinse sculpturen, glaswerk en sieraden die laten zien dat de Romeinen hier duizend jaar geleden al graaiden naar de beste plekjes aan de Rijn. En voor wie van oude meesters houdt: het Wallraf-Richartz-Museum, het oudste museum van de stad, toont middeleeuwse kunst tot impressionisme, van Stefan Lochner tot Rembrandt. Drie musea, alle binnen tien minuten lopen van elkaar.
PS: Als je iets verder uit het centrum wil, weg uit de drukte, ga dan vooral naar het Belgischer Viertel. Met kroegen, koffietentjes en mooie winkeltjes die niet bij een zoveelste keten horen.
Wil je een seintje ontvangen als er een nieuw verhaal is?
Wil jij een seintje ontvangen als Mark een nieuw boeiend reisverhaal heeft geplaatst? Laat je e-mailadres achter en krijg een bericht in je mailbox.
