De mooiste zonsopgang van Senegal, wordt gezegd. Langzaam stijgt die op over de lagune, het lage water, kilometers ver kijk je over het vlakke landschap van de Sine Saloum, in de verte alleen wat boompjes. De muziek bij dit panorama wordt verzorgd door de blauwe reiger, de lachende duif, de pelikaan, de bonte ijsvogel, de kleine bijeneter – het is maar een greep uit alles wat voorbijvliegt, want Souimanga is een paradijs voor vogelaars.

Je eigen steiger
Souimanga ligt op zo’n 2 uur rijden ten zuiden van hoofdstad Dakar, de rit ernaartoe al een mooi avontuur op zich, langs de kust, slalommend om paard en wagens, serieuze gaten maar dan ineens kilometers nieuw asfalt op een tolweg aangelegd door Chinezen. Het is een kleinschalig resort, met in totaal negen lodges, de twee grootste met een eigen zwembadje en een terras aan het einde van je eigen steiger. Het bestaat al een tijdje, maar is een jaar of 3 geleden zeer grondig gerenoveerd, met als resultaat dat de kamers piekfijn in orde zijn. Natuurlijke materialen, veel hout, ook de vloer, een zeer comfortabel bed met fijn linnen, met muggennet want ook buiten het seizoen is er een kans op malaria – al is die niet groot. Een grote badkamer, goeie en stille airconditioning.

De kamer
Een zeer rustgevende plek, dit resort. Geruis van de wind, gekabbel van water, het fluiten van vogel, maar op gezette tijden de moskee uit het naburig dorpje – geluid draagt ver over het water. Het eten is goed, met keuze uit een dagelijks wisselend menu met meestal twee opties. En een wijnkaart, waarvan de meeste keuzes bij nader inzien niet meer voorradig zijn, zoals dat vaker gaat in Senegal. Gelukkig is er altijd Flag, het lekkere lokale bier, en wordt alles gecompenseerd met hartelijkheid en een lach.

Je eigen zwembadje
Er is nog best wat te doen in de omgeving. Via Souimanga kun je bijvoorbeeld paardrijden over de zoutvlakte. Of op een boottocht door de Sine Saloum, zoals ik deed met Ahmed die me tussen het aanwijzen van vogels uitlegde hoe vanuit het dorp bootvluchtelingen de barre tocht wagen naar de Canarische Eilanden. Vijf dagen varen. De tocht wordt steeds lastiger doordat er alleen nog maar onervaren kapteins zijn: de beste hebben de tocht allang gemaakt, zijn nooit meer teruggevaren – als ze ‘m overleefd hebben. Excursies bijvoorbeeld met de boot met Ahmed, paardrijden over de zoutvlakte, of een tocht naar de markt.

Het uitzicht bij Souimanga
Het kan warm zijn in Souimanga. De winter is de beste periode om te gaan, wanneer het er overdag tot 35 graden wordt. Droge warmte, dat scheelt, en bovendien waait er altijd wel een briesje over het water. Fijn is om aan het eind van de dag, wanneer de temperatuur het aangenaamst is, over je eigen steiger te lopen naar je terras, met een fles rosé of een flesje Flag.
Een lodge in Souimanga kost ongeveer 180 euro per nacht.
Wil je een seintje ontvangen als er een nieuw verhaal is?
Wil jij een seintje ontvangen als Mark een nieuw boeiend reisverhaal heeft geplaatst? Laat je e-mailadres achter en krijg een bericht in je mailbox.