De weg kronkelt al vele kilometers verlaten door de Cederbergen, wanneer er ineens, in een buitenbocht, een poort staat met daarop ‘Bushmans Kloof’. Die poort is dicht, geen portier te zien, alleen een intercom. Toegang alleen op afspraak. Die had ik, en ik mocht naar binnen. Een ritje van 8 km over dirt roads, die hier bepaald niet dirty waren, heuvel op en af, zonder bordjes, zonder iemand om te vragen of de weg nog goed was, zonder maar een streepje bereik.
Dan weer een poort, dit maal open, en rij ik een soort dorpje binnen, met huisjes, prachtige bloemen en bomen, en ja, ik ben niet verkeerd gereden: daar staat mijn 3 man sterke ontvangstcomité, voor een koninklijk welkom dat iedere gast ten deel valt – zelfs een armzalige journalist in een goedkope huurauto.
Bushmans Kloof is één van de meeste prestigieuze hotels van Zuid-Afrika. Het ligt midden in een 7.500 hectare groot en schitterend reservaat, op ruim twee uur rijden van Kaapstad. Maar wat betekent dat nou, prestigieus? Dat alles van topkwaliteit is. De kamers –in die huisjes- zijn groot en ingericht met prachtig antiek, de bedden heerlijk en de badkamers marmerpaleizen. Het eten is op sterrenniveau, de service onberispelijk maar persoonlijk, de gemeenschappelijke ruimtes zoals de restaurants en de bibliotheek zeer comfortabel en behangen met mooie kunst. Het kost dan ook een lieve duit: zo’n 800 euro per nacht in hoogseizoen, de helft daarbuiten, daarvoor wel alles inclusief. Da’s prestigieus.
Maar de reden dat mensen van heinde en verre komen, soms zelfs met privévliegtuigen uit Amerika, speciaal voor Bushmans Kloof, zit ‘m nog niet eens in de schoonheid van het uitgestrekte reservaat, maar vooral in de aanwezigheid van rock art. De bushmen, de Bosjesmannen, die deze hoek van Zuidelijk Afrika bevolken hebben juist hier hun mooiste rotstekeningen achtergelaten. En op dag 2 van mijn verblijf na een ritje in de safari-jeep en een wandeling van een half uurtje, klauterend langs rotsen en door struiken, mag ik ze ook zien: een rotswand met afbeeldingen van een olifant, een paar mannen, andere uitingen, in okerrood, want alleen die kleur beklijft. Oud zeker, waarschijnlijk zo’n 10.000 jaar oud. Banksy –de Engelse graffitikunstenaar- avant la lettre. Die bushmen worden tegenwoordig ‘San’ genoemd, wat betekent ‘mensen zonder bezittingen’. Daar doen zij namelijk niet aan, alles is van iedereen en niemand, wat helaas tot grote problemen leidde in een wereld die juist heel erg aan bezit doet…
Betere voorbeelden van eco-de-luxe dan Bushmans Kloof zijn eigenlijk niet te vinden. Die luxe begrijp je inmiddels wel, maar het eco blijkt uit de respectvolle omgang met de natuur. Neem de zwembaden, vier stuks: alle natuurlijk, dus geen blauwe chloorbakken. Het geschonken water komt uit eigen bron. Veel van het eten komt uit de eigen tuin van anderhalve hectare: prei, noten, alle mogelijke kruiden, broccoli, meloenen – de hele groentewinkel. Niet alleen ommuurd, maar ook grotendeels met een net bedekt. Tegen hongerige vogels? Ja, maar vooral tegen de bavianen, want die houden ook van grapefruits. Niet van citroenen overigens, die zijn te zuur, dus die bomen staan onbeschermd. De apen eten dan wel weer wel tandpasta en lipstick, wanneer ze de kamers in kunnen.
En ik zag ze lopen in mijn voortuintje, die dekselse apen, zoals ook de kudde springbokken die ’s nachts het ‘dorpje’ binnenwandelen. Buiten de muren zie je de zeldzame Kaapse bergzebra, gemzen en loopt er naar het schijnt ook een aantal cape luipaarden, maar die zijn te schuw. Slangen zijn er in overvloed, zo bleek. Thomas, een van de gidsen, had er eentje gevonden bij een lodge en ‘m in een mand gevangen. Tijdens de lunch liet hij ‘m zien, liep hij met de half geopende mand langs alle tafels, wat tot beschaafde hilariteit leidde. Een dag later zou het beest worden uitgezet, en ik mocht mee en zag ik voor het eerst een slang in het wild, in het echt. Een Afrikaanse spugende cobra, vertelde Thomas, en spugen deed-ie. Maakte niks uit, aldus de gids, zolang het maar niet in je ogen komt en ik drukte mijn zonnebril nog iets vaster op mijn neus. En bijten was ook geen goed idee, dus hield hij de cobra aan een stok op zo’n anderhalve meter – ook voor slangen geldt kennelijk die afstand.
Het leven in Bushmans Kloof is paradijselijk. In de ochtend de natuur in met een van de zeer toegewijde gidsen, een keertje zelfs met een ontbijt langs een meertje compleet met gasstelletje voor de pannenkoekjes. ’s Middags een hike, of juist een massage, waar je je eigen muziek kunt kiezen en het mooiste concert komt van de vogels die je massaal hoort door het rieten dak. Rond een uur of 4 high tea, rooibos uiteraard, want da’s van de streek, met scones. ’s Avonds eten in de prachtige hoge open lodge, helemaal out of Africa, om de dag te sluiten met wat stargazing, in de schitterende pikdonkere Afrikaanse hemel. Heel veel beter wordt het niet.
Adres van Bushmans Kloof
Bushmans Kloof
Email: reservations@bushmanskloof.co.za
Wil je een seintje ontvangen als er een nieuw verhaal is?
Wil jij een seintje ontvangen als Mark een nieuw boeiend reisverhaal heeft geplaatst? Laat je e-mailadres achter en krijg een bericht in je mailbox.
