Denk je bij Georgië aan een wat ouderwets land waar de Sovjetsporen nog goed zichtbaar zijn? Dan heb je de Rooms Hotels nog niet gezien. Vier zijn er in het land, in elke windstreek maar om te beginnen in Tblisi.

Rooms Kazbegi

Rooms Tbilisi is gevestigd in een voormalige Sovjetdrukkerij, dat dan wel. Maar het is ingrijpend verbouwd, waarbij het zijn industriële uitstraling behouden heeft – het is staal, hout en hoogte wat de klok slaat. En tegelijk is het prachtig ingericht, met een zeer groot oog voor detail. Zo zie je Georgische antiek gemengd met hedendaagse kunst, kroonluchters, jaren ’70 banken, houten vloeren, veel planten, originele tegels en vreemde oversized keramiek. Ergens voelt het of je logeert in een filmset, al helemaal doordat het personeel in opvallende uniforms loopt: grote strikken voor de receptionisten en een rood pak, inclusief rood petje, voor de piccolo’s. Welke film? Eentje van de beroemde regisseur Wes Anderson schiet meteen binnen, Grand Hotel Budapest met name.

Het hotel telt 4 verdiepingen met een lange rechte en tikje donkere gang naar de kamers – ook al filmisch. Kamers aan de ene kant kijken uit op een druk straatje, niet vervelend, maar eerder levendig. Aan de andere kant zie je de binnenplaats met een tuin en een bar. Het is nooit een dooie boel in het hotel, want behalve hotelgasten zijn er altijd wel mensen voor afspraken, afspraakjes en vergaderingen. Het aardige is dat dit hotel, met zijn mengelmoes van stijlen en tijdperken, eigenlijk een goede weerspiegeling van de stad zelf is.

Rooms Tbilisi vanaf de straat

Genoeg te doen in Tblisi, voor een paar dagen. De oude stad is een beetje een toeristenkermis, maar vlak daarbuiten ligt Sololaki, ooit de duurste wijk waarvan de prachtige maar vervallen art nouveau-huizen van getuigen. En langs de Rustaveli, de centrale grote boulevard, liggen de imposante musea en de opera. De stad biedt een interessante mix van bouwstijlen. Art nouveau als gezegd, eeuwenoude kerken, maar ook heeft oud-president Saakasjvili (getrouwd met een Zeeuws meisje, nu in de gevangenis) zijn stempel gedrukt met een aantal opvallende bouwsels. En mooi -soms in lelijkheid- zijn de brutalistische gebouwen die in de Sovjettijd zijn verrezen. Er is een goede tour langs een aantal hoogtepunten van deze stijl, zoals het voormalig hoofdkantoor van de centrale bank.

Je kunt zeer goed eten in Tblisi en veel restaurants zien er ook nog eens prachtig uit. Zoals het stilistisch pareltje Keto & Kote, of Littera waar je eet in de tuin van een art nouveau schrijvershuis. Of Stamba en Lolita, allebei horend bij de groep waar ook Rooms deel van uitmaakt, dus dan weet je dat het visueel sowieso in orde is.

Brutalisme in Tblisi

Na een dag of vier is het tijd om de rest van het land te verkennen. Om te beginnen de bergen in het noorden, de Kaukasus met toppen boven de 5000 meter. Er gaat een beroemde weg van Tblisi door de bergen. Ooit was die een belangrijk onderdeel van de zijderoute tussen China en Europa, eeuwen later in de Sovjettijd werd die vooral gebruikt door het leger wat de naam military road verklaart. Een schitterende weg, kronkelend tussen zelfs in mei besneeuwde toppen, die na zo’n 150 kilometer de Russische grens bereikt. Geen ongevaarlijke weg overigens: hij is op grote stukken zeer slecht onderhouden en bovendien denkt de gemiddelde Georgiër dat-ie altijd en overal een Russische vrachtauto kan inhalen.

Een kwartiertje voor de grens ligt Kazbegi, de bestemming voor de meeste toeristen. Hier heeft Rooms ook een vier sterrenhotel, een voormalig Sovjetsanatorium prachtig gelegen tegen een bergwand met een majestueus uitzicht op de Mount Kazbek, een uitgedoofde vulkaan met een hoogte van 5054 meter de vijfde top van Europa. Ook dit Rooms-hotel is een lust voor het oog, met mooie kunst aan de muren, de meubels mooi ontworpen. In het souterrain ligt een lang zwembad naast een prima spa, een verdieping hoger vind je de lounge en het goeie restaurant waar zo’n beetje alle tafels gericht zijn op de grote ramen om zo die berg te bekijken die je die middag (voor een deel?) hebt beklommen.

De lobby in Rooms Kazbegi

Het oudste wijnland ter wereld, om die titel steggelt Georgië met buurman Armenië en de belangrijkste wijnstreken van het land liggen op een dik uur rijden vanuit Tblisi. Het bekendst is de amberwijn, een beetje troebel want ongefilterd – een natuurwijn voordat die soort populair werd. Zeker een bezoek waard, niet eens vanwege de wijnproeverijen, want die drink je net zo goed in een van de vele wijnbarretjes in de hoofdstad, maar vooral om de schoonheid van het land: glooiend en lieflijk. Echt mooie hotelletjes vind je er nog niet, maar die onderontwikkeldheid is misschien juist ook wel charmant.

Georgië heeft nog een kant, veelzijdig als het is. Aan de Zwarte Zee, vlakbij de grens met Turkije, ligt Batumi. De tweede stad van het land, met veel dat komt kijken bij een badplaats: stranden, maar vooral ook casino’s (dus zie je veel Russen die van gokken houden en vrouwen die van gokkers houden). Ook hier vind je een Rooms Hotel, ook weer in een oud industrieel pand met een schitterend dakterras. Met de auto ben je er in een uur of vijf, maar de treinrit is leuker – twee keer per dag vertrekt er eentje op en neer.