Anna en Paul van schip de Bonnefooi laten je tijdens meerdaagse tochten genieten van slow travel én brengen je de kneepjes van het zeilen bij. Harmke voer een dag mee en kreeg de smaak te pakken.

Meehelpen aan boord
Inhoud
Door op een link te klikken scrol je direct naar een onderdeel van dit artikel van Harmke.
- Slow travel
- Wal en schip
- Trossen los
- Touwtje trekken
- Kabbelende golfjes
- Lekkere lunch
- Zand en suikerbieten
- Vogels kijken
- Onstuimige wind
- Witte vuurtoren
- Fair Ferry
Slow travel
Vandaag begeef ik me van Den Haag naar de Veerhaven in Rotterdam, waar zeilschip de Bonnefooi klaarligt voor een vijfdaagse zeiltocht naar Antwerpen. Vijf dagen? Jazeker, we hebben het over slow travel en varen met een schip uit 1893. Het schip is gemoderniseerd en beschikt over een motor als back-up. Met de motor aan zou de tocht hooguit twee dagen duren, maar het draait op de Bonnefooi puur om het zeilen. Voordat ik aan boord stap, drink ik koffie bij bakkerij Bussing vlak bij de Veerhaven.

Koffie van Bussing

Bureau Veerhaven
Wal en schip
Daar ligt ze, de Bonnefooi. Schippers Anna en Paul zijn al druk in de weer de tweemaster in gereedheid te brengen voor vertrek. Eh, geen loopplank. Ik moet even slikken bij dat gapende gat tussen de wal en het schommelende schip. Maar Anna en Paul zeggen dat het heel simpel is om aan boord te stappen en dat blijkt natuurlijk ook. We liggen vooraan in de Veerhaven met zicht op de Erasmusbrug en Hotel New York tegen een bewolkte hemel. De temperatuur is goed, er staat wind, de weergoden zijn ons gunstig gezind.

Schippers Paul en Anna

De laatste voorbereidingen
Trossen los
Uit alle hoeken en gaten komen de andere gasten tevoorschijn. Zij hebben al op het schip overnacht. Een sneak peek in de hutten leert dat er prima (stapel)bedden staan. Naast de kombuis is een gezellige zitruimte met boeken. Als we de zeilen hijsen, krijg ik even een heerlijk avontuurlijk Scheepsjongens van Bontekoe-gevoel. Voor scheurbuik hoeven we niet bang te zijn: er is een enorme voorraad bio-groenten aan boord. Berthe is de kok en zij zal vega koken, maar er zullen ook Zeeuwse mosselen op tafel komen.

Zithoek met boeken

Hijsen van de zeilen
Touwtje trekken
Paul staat aan het roer en de matroos voor de gelegenheid is Arie. Hij hoeft het niet alleen te doen. Anna is in charge en wij passagiers helpen ook mee. Ook ik vind het leuk om te helpen. Niets hoeft. We worden niet onder druk gezet en dat maakt het heel ontspannen. Waar het Anna en Paul om gaat, is dat hun gasten een leuke vakantie hebben. Anna legt uit hoe je de touwen kunt ‘uitvieren’, ‘beleggen’ en ‘opschieten’. Soms moeten we hard trekken. Anna: “Als het echt niet meer houdbaar is: loslaten! Net als in het leven!”

Anna geeft uitleg

Helpende handen
Kabbelende golfjes
Ik geniet van het zachte briesje en de zon die doorbreekt. De passagiers vormen een bont gezelschap. Samen varen en meehelpen schept een band. “De route is afhankelijk van wind en stroming,” benadrukt schipper Paul. “Het enige wat vaststaat, is Antwerpen als doel over 5 dagen.” We gaan gestaag de Nieuwe Maas af langs vrachtschepen als de Orchid Madeira en draaien de Oude Maas op. Kabbelende golven. Krijsende meeuwen. We varen de Botlekbrug onderdoor. Speciaal voor ons gaat het brugdek omhoog.

Puur genieten

Nieuwe Maas
Lekkere lunch
Het schip heeft vijf zeilen: van achter naar voren de bazaan, het grootzeil, het fokzeil en voor op de punt zijn er de driehoekige binnen- en buitenkluiver. Regelmatig doet Anna een beroep op onze hulp bij het zeilen en tussendoor kunnen we heerlijk genieten aan dek. Al helemaal als Berthe een geweldige lunch klaarzet: stokbrood met boter, pizzapunten en een salade van verse groente en kaas. De eettafels staan gedekt in de zitruimte beneden, maar je kunt je bordje natuurlijk ook mee aan dek nemen.

Lunchtijd!

Kok Berthe
Zand en suikerbieten
Paul draait het schip nu het Spui op. Hij heeft de zeevaartschool en een koksopleiding gedaan. Ook Anna werkt al langer dan vandaag in de scheepvaart. Ze leerden elkaar kennen op een oceaan-crossing. Twee jaar geleden besloten ze hun eigen schip te kopen. Nooit Volmaeckt heette deze tweemaster, maar die naam vonden ze te ouderwets. Het schip was in 1893 gedoopt als Theodora. Nu is het de Bonnefooi. Paul: “Het was ooit een vrachtschip voor zand, suikerbieten, turf en later cement. Oorspronkelijk had het maar één mast.”

Paul en Anna aan het roer

Meevaren op de Bonnefooi
Vogels kijken
Eenmaal op het Spui is het rustig en breekt de zon pas echt door. Ter hoogte van Oud-Beijerland valt de wind zelfs bijna stil, nu wordt het echt slow travel. Bij Nieuw-Beijerland zien we schapen en koeien langs de oever en paarsbloeiende kattenstaart. Een van de deelnemers heeft een Swarovski-kijker bij zich om vogels te kijken. Aalscholvers, kiekendieven… We naderen een veerpontje, The Queen Jacqueline. Intussen serveert Berthe thee/koffie en meloen. Eerder waren er al stroopwafels. We worden goed verzorgd aan boord!

Slow travel

Veerpont bij Nieuw-Beijerland
Onstuimige wind
Het Spui komt uit op de brede Haringvliet bij Goeree Overflakkee. Ineens vangen we veel wind. Het is onstuimig met schuimkoppen. Windkracht 5. De boot scheert nu loeischuin over het water en we moeten letterlijk ‘alle zeilen bijzetten’. De wind waait bovendien de andere kant op, dus moeten we kruisend, tegen de wind in, naar Hellevoetsluis zien te komen, de aanleghaven van vandaag. Het rammelende geluid dat we horen, is van de keukenladen beneden die openschuiven. “Gelukkig geen Ikea-kastjes,” grapt iemand.

Schuin in de wind

Land in zicht
Witte vuurtoren
Als we Hellevoetsluis, een verrassend leuk vestingstadje, naderen is het tijd de zeilen te strijken. Iedereen helpt een handje mee. Langs de witte vuurtoren varen we op de motor de haven binnen met gestreken zeilen. Paul draait het schip en ‘parkeert het in’ alsof het niets is. Anna en Paul houden van zeilen. Ze zijn niet per se competitief, maar vooral van slow travel, lekker op je gemak varen. Voor mij is het helaas al tijd om van boord te gaan. De anderen hebben de komende dagen nog een mooie tocht voor de boeg en zullen in Antwerpen ontschepen.

Vuurtoren van Hellevoetsluis

Aangemeerd aan de kade
Fair Ferry
Zelfs na één dag op het water merk ik al hoe helend en ontspannend zo’n dag op het water is. Ik voel me rozig en heb een dag later zelfs bijna heimwee naar het varen. In het winterseizoen ligt de Bonnefooi in de Wijnhaven in Rotterdam en fungeert dan als B&B. Komend jaar willen Anna en Paul ook in andere seizoenen dan de zomer gaan varen. Wil je mee? Het schip biedt plaats aan zo’n 10 tot maximaal 18 gasten. Dus wees er op tijd bij. Fair Ferry heet de organisatie achter deze en soortgelijke zeiltochten.

Aan boord van de Bonnefooi

Slow travel is waar het om draait
Meer informatie op fairferry.com.
Elke maand de fijne tips van Harmke ontvangen?
Wil jij gratis elke maand deze en andere plekken ontvangen die Harmke heeft bezocht? Laat je e-mailadres achter en krijg elke maand als eerste de insider tips in je mailbox. En Harmke stuurt geen spam!





