Misschien niet zo handig om er met de auto naartoe te komen, zoals ik: het School Lane Hotel ligt midden in het winkelgebied Liverpool One. Parkeren voor de deur kan niet, dat is alleen voor voetgangers.

Stap die deur uit, sla de hoek om en je loopt tegen een Zara, dat idee. En een McDonalds, een Waterstones en een parfumerie. Moet je van houden. Heel veel last heb je er ook niet van, zelfs niet in het weekend, wanneer het aantal vrijgezellenavondjes ontelbaar is in hartje Liverpool en het lawaai van de straat je kamer niet haalt: goed gerenoveerd gebouw, goeie isolatie.

Het School Lane Hotel is eigenlijk precies wat je verwacht van een typisch Brits stadshotel: geen poespas, maar wel alles wat je nodig hebt voor een citytrip. Het gebouw zelf dateert uit de Victoriaanse tijd, maar is volledig gemoderniseerd. De lobby is klein maar sfeervol ingericht, met donkere houten lambrisering en comfortabele leren fauteuils waar je even kunt bijkomen van de drukte buiten. Met slechts 55 kamers is het een relatief intiem hotel. De kamers zijn niet overdreven groot, maar zeer functioneel ingedeeld.

Alles is nieuw en netjes: een comfortabel bed met witte lakens, een strakke badkamer met douche, een flatscreen-tv en gratis -en snelle- wifi. Ontbijt is er niet echt, maar is beperkt tot verse croissants, chocoladebroodjes, koffie en thee. Het wordt geserveerd in een kleine ontbijtruimte naast de lobby. Het fijnst is eigenlijk het personeel, vooral die van de receptie: zeer vriendelijke meisjes, die de stad als hun broekzak kennen, kundig een snee in mijn pink konden verplegen en -uiteraard- weten waar de dichtstbijzijnde parkeergarage is:  Q-Park op 2 minuten lopen, ongeveer 15 pond per dag.

Beatles en voetbal: de ziel van Liverpool

Vraag een willekeurig iemand naar Liverpool, en al helemaal een man en zeker eentje van ouder dan 40 en hij roept twee dingen: Liverpool FC en The Beatles. En inderdaad kun je er niet omheen, het begint al op het vliegveld, vernoemd naar de in 1980 vermoordde John.

Liverpool heeft twee teams in de Premier League, want naast ‘s werelds beste (of in ieder geval top 5), in red, heeft het ook Everton, in blue. De stadions, Anfield Road en Goodison Park, ligen minder dan een kilometer van elkaar verwijderd. Everton opent binnenkort een gloednieuw stadion aan de Bramley-Moore Dock, wordt vast schitterend. En kaartjes zullen makkelijker te krijgen zijn dan die voor de wedstrijden van hun rooie buurman.

In Matthew Street, op 3 minuten van het hotel, vind je de befaamde Cavern Club, waar het ooit allemaal begon voor de Beatles. De club is letterlijk een kelder – cavern betekent grot – en de bakstenen muren ademen nog altijd de sfeer van de jaren zestig. ‘s Avonds kun je er nog steeds livemuziek beluisteren, vaak Beatles-covers, maar ook andere bands. De ingang kost meestal rond de 8 pond.

En op 10 minuten lopen ligt aan het Albert Dock het Beatles-museum, The Beatles Story. Een uitstekend museum, waar je chronologisch door de geschiedenis van deze geniale popgroep wandelt, uiteraard met een audio-guide. Zie hun eerste promotiesingle, hoor weer eens dat het geen haartje had gescheeld of de band had nooit een platencontract gekregen, hoor George Martin of Brian Epstein vertellen over de kennismaking, enzovoort, enzovoort – garantie voor kippenvel. Om te eindigen in de museumwinkel, waar het moeilijk is om niet weg te lopen zonder een Sgt Peppers-pet, een Abbey Road-shirt of Let It Be-koffiekop. Op 50 meter van het museum staat een rijtje tourbussen klaar, sommige dubbeldekker, voor een city/Beatles-tour. Kosten allemaal zo’n 16 pond, duurt een minuut of 90. De Magical Mystery Tour-bus leidt je langs -hoe kan het anders- Strawberry Field, John en Pauls huis, in doodgewone wijken en door Penny Lane, waar inderdaad/uiteraard een barbershop is, zoals het liedje bezingt.

Genoeg redenen om naar Liverpool te bezoeken, dus boek dat ticket, boek dat hotel en ga! Hello, Goodbye!