Hoog torent het, als een burcht op een heuvel aan de rand van het meer met aan de voeten het oude dorpje Sils Maria. Gebouwd in 1906, groots en stevig, 140 kamers op zes verdiepingen met elk een lange brede gang over de volle lengte, verbonden door een imposant trappenhuis – Waldhaus Sils is een klassiek vijfsterrenhotel. Mark was in Graubünden.

Historisch zelfs, dat predicaat deelt het met een aantal andere oude Zwitserse hotels, groot en klein, sommige relatief eenvoudig, de andere statige dames zoals dit in Sils (allemaal te vinden op swiss-historic-hotels.swisshotels.com). Het heeft zeker wat weg van het Grand Budapest Hotel, beroemd van de film maar fictief, terwijl je in Waldhaus echt een kamer kunt boeken.

In de winter kun je er skiën, want Sils Maria ligt op ruim 1800 meter hoog genoeg. Het heeft een aantal cabineliften, maar fanaten hebben meer te zoeken in Sankt Moritz, op een kwartiertje rijden. In dit dorpje is het fijner in de zomer, om je te verpozen op het meer, na het befaamde Titicaca het hoogst bevaarbare ter wereld, of om te bergwandelen. Voor je rust en stilte. Zoals Nietzsche deed, die schreef hier zijn meesterwerk Also sprach Zarathustra. Herman Hesse kwam er vaak, Anne Frank bracht hier vakanties door. Sils en al helemaal het Waldhaus is een plek waar families generaties lang terugkomen. It’s a family affair, in vele opzichten: het wordt al vijf generaties gerund door dezelfde en zeer betrokken familie.

Een hotel om nostalgisch van te worden, te verlangen naar een goede ouwe tijd. Zo speelt op het terras van het lunchrestaurantje onder de dennenbomen en naast de twee tennisbanen, meestal een strijkje. En hoor je in de prachtig grote lobby juist geen muziek. Hier leest men de krant of een boek, worden gesprekken gevoerd – met elkaar, niet met een mobiele telefoon. Want wil je bellen, word je geacht je terug te trekken in een van de drie fraaie telefooncellen. Zelfs kinderen gedragen zich, lopen niet gillend rond. Maar denk nu niet dat het een dooie boel is, niks daarvan: het hotel is zeer levendig, er is veel contact en interactie, maar het is beschaafd. Nee, hip is Waldhaus zeker niet. En da’s maar goed ook, vinden de gasten, die zitten helemaal niet op verandering te wachten. Het is alsof je uit de tijdmachine van professor Barabas bent gestapt.

Terug in de tijd kun je ook in de kamers en al helemaal in de zogenaamd ‘historische’, die al een dikke eeuw hetzelfde zijn, sommige met een haard en een wc uit 1908, de mooiste suite in art deco, met originele lampen (en uiteraard wel met een nieuw bed). Elke kamer is anders, een groot deel is gemoderniseerd, maar de sfeer is hetzelfde net als de geur die komt van de arvenhouten panelen – schijnbaar ook goed voor gezondheid. Aan die gezondheid kun je ook werken in de grote en fijne spa, uiteraard met zwembad.

Waldhaus heeft een aantal restaurants. Je kunt terecht in de prachtige eetzaal waar ook het ontbijt is, maar ook in de wat intiemere en exclusievere Arvenstube, dat gemakkelijk een Michelin-ster zou kunnen hebben als het dat zou willen (maar liever niet, want dat trekt misschien weer ongewenste gasten). Of iets eenvoudiger en bijna hip in Gigers, voor kaasfondue en raclette. In de restaurants merk je eigenlijk het beste wat de kracht is van Waldhaus. Niet eens de oude luister en perfecte staat, maar het persoonlijke: het personeel kent je na de eerste dag, heeft bijna onthouden welke thee je graag ’s ochtends drinkt. Geen knipmessen, maar vriendelijke en kundige mensen, vaak al jarenlang in dienst. It’s a family affair, zoals gezegd en dat merk je.

En hoe duurzaam is het? Om opnieuw in aanmerking te komen voor een of ander duurzaam keurmerk, werd het hotel gevraagd of het ook vegan opties in het restaurant heeft. Nee, was het antwoord. Aan dat soort hippe grillen wordt niet meegewerkt, maar wel is bijna al het eten van lokale bodem – al ontkom je in een vijfsterrenhotel niet aan exotische zaken als mango en papaja bij het ontbijtbuffet. En ziet dit hotel, een dikke eeuw oud, er nog steeds uit als door een ringetje te halen, doordat de familie jaarlijks miljoenen steekt in onderhoud en verbetering. Mooi houden wat mooi is, dat is wat mij betreft echte duurzaamheid.

Locatie Hotel Waldhaus