Het verhaal van Ceylon

Een handjevol vrouwen in kleurrijke jurken komt me tegemoet lopen als ik over de onverharde weg steeds dieper de Hill Country in hobbel. Aan hun hoofden bungelen grote manden aan dunne touwtjes. Dit is Sri Lanka, het land dat tot 1972 Ceylon heette en wordt gedomineerd door eindeloze theeplantages, hier en daar onderbroken door kleine dorpjes en theefabrieken.

Tijdens een reis over dit eiland ontkom je er dan ook niet aan om kennis te maken met het meest bekende exportproduct: Ceylon thee. Tengere vrouwtjes plukken in het gebied tussen Kandy en Nuwara Eliya dag in dag uit manden vol met blaadjes. Alleen de bovenste bladeren zijn geschikt en het plukken is een uitermate precies werkje. Om die reden is dit proces nog altijd niet gemechaniseerd en wordt het gedaan door de fijne handen van Tamil vrouwen.
Theeplukkers-in-Sri-Lanka

Champagne

Ik reis door Nuwara Eliya, gelegen in het hart van het theegebied. Als Sri Lanka Frankrijk was, dan is dit de Champagnestreek. De ene na de andere theefabriek doemt op. Ik kies voor een van de kleinere en word vriendelijke begroet door de mooie Salenka. Ze leidt me rond door de fabriek en vertelt me alles over de manier waarop de blaadjes worden gedroogd, gefilterd en gemalen tot ze geschikt zijn voor de verkoop.

Na een kopje sterke thee reis ik verder richting mijn volgende bestemming, Ella. Onderweg kom ik langs een klein dorpje en besluit te stoppen. Jongens spelen uitgelaten cricket met een leeggelopen bal en de kleinsten verdringen zich om met me op de foto te gaan. Dit is een van de vele dorpen in de omgeving waar de theeplukkers wonen. Hun huizen vormen een kaarsrechte rij van sobere gebouwtjes en worden ook wel line houses genoemd.

Fair trade

Vijf, soms 6 dagen per week trekken de vrouwen door de plantages. Na zo’n 3 uur plukken zit hun mand vol en weegt dan maar liefst 15 tot 20 kilo. Ook al is thee een grote bron van inkomsten op de exportmarkt, de theeplukkers behoren tot de armste van de bevolking. Een hele dag plukken staat gelijk aan zo’n twee tot drie euro salaris. In hun line houses leven de vrouwen met hun gezin vaak in extreem slechte omstandigheden. Sinds de opkomst van fair trade gaat dit vooruit, en met name de kleinschalige theefabrieken zorgen nu in de meeste gevallen voor alle standaard faciliteiten, inclusief onderwijs en opvang voor de kinderen.

Theeplukkers in Sri Lanka

Theeplukkers in Sri Lanka

Stranger

Ik word door een groepje meisjes meegetrokken naar een klein gebouwtje. Trots laten ze hun Engelse boeken zien en het daaropvolgende kwartier breng ik door met antwoord geven op de vraag “What’s your country?”. Ik bedenk me dat ik niets heb om uit te delen en dat ik pennen of kleurpotloden mee had moeten nemen. Maar in tegenstelling tot andere plekken in Sri Lanka is er niemand die mij vraagt om geld of spullen.

Ik voel me een indringer in het dagelijkse leven van deze vriendelijke mensen. Maar wanneer ik weer naar buiten loop om mijn weg te vervolgen, word ik uitgenodigd door twee vrouwen. Vol trots laten ze me hun huis zien en bieden thee aan:

Welcome stranger!

Comments are closed.