Bukit Lawang op Indonesisch Sumatra: orang-oetans in het wild

Soms vind je zomaar in je leven een plek waar je wel wat langer zou willen blijven, een plek waarvan je denkt: hier is het mooi en hier voel ik me fijn. Hier wil ik voor altijd blijven. Ik ken die plek en het heet Bukit Lawang. 

De reis naar Bukit Lawang, Sumatra, Indonesië

De naam Bukit Lawang betekent letterlijk ‘deur naar de heuvels’. Het is een klein dorpje op zo’n 90 kilometer ten noordwesten van de stad Medan, de hoofdstad van Sumatra. Ongerept Sumatra, één van de meest pure eilanden van Indonesië. En die reis van 90 kilometer duurt lang. Met verschillende bussen, zittend tussen de kippen en de kinderen op het dak hebben we er uren over gedaan (bestaat het wel?). En het bestond.

Bus

Het Indonesische dorp

Bukit Lawang bestaat uit een paar huizen en boomhutten aan de rivier. Er wonen fantastische locals: open en gastvrij. Het verblijf in dit dorp is magisch. Als je je er voor openstelt, neemt de lokale bevolking je op in hun hart. Terwijl een lokale jongeman met een lampje op het voorhoofd een vis vangt in de rivier, maken we samen muziek,  hebben we interessante gesprekken over de cultuur, de gebeurtenissen en gewoon over het mooie leven zelf. We slapen in een hoge boomhut waar we gezelschap krijgen van onze huisspin Henk. Bukit Lawang maakt zo’n indruk dat we niet meer naar het Toba-meer zijn gegaan. Wat een mooi plekje op aarde: het ontneemt je de adem, het houdt je vast en laat je nooit meer los. De sfeer die er hangt is moeilijk uit te leggen, maar het woord puur komt echt het dichtst in de buurt.

Laura in rivier

Orang-oetans in het wild

Bukit Lawang is één van de weinige plekken op aarde waar je orang-oetans in het wild kan zien. Ter plekke regelen we een jungletocht van twee dagen. En tijdens deze tocht is een van mijn vele dromen in vervulling gegaan: een bedreigde orang-oetan in het wild zien. De trektocht door de Sumatraanse jungle is pittig en het slapen in de jungle is magisch. Met een lokale gids glibber en klauter je de jungle door en slaap je langs de rivier, op een matje. Ze zorgen voor heerlijk Indonesisch eten (geserveerd in een bananenblad) en samen gaan we op zoek naar de bedreigde, menselijke dieren. En daar sta ik dan, na uren geklauterd te hebben in de vochtige jungle. Oog in oog met een orang-oetan en haar kleine. De tranen lopen over mijn wangen en dit beeld hoop ik voor altijd vast te houden. Ik hoop hier ooit mijn kinderen mee naar toe te nemen. Laten we hopen dat er tegen die tijd nog orang-oetans leven. Dus wacht niet langer, en ga ook Sumatra ontdekken.

Baby

Meer reisverhalen en tips zoals deze ontvangen?

Vul je e-mailadres in om te genieten van nieuwe reisverhalen en tips van onze contributors.

Comments are closed.