Maak als moderne poolreiziger de reis van je leven!

Het is 06:42 uur en ik ben zojuist wakker geworden op de meer dan honderd jaar oude schoener ‘Noorderlicht’. Op Spitsbergen ook wel beter bekend als ‘het schip in het ijs’ dat dienst doet als hotel. Vanaf december (afhankelijk van de weercondities) laten Ted, Maaike en Steinar het schip vastvriezen in de Tempelfjord, de overwinteringsplaats van het legendarische zeilschip. Een betere plek, met uitzicht op de gletsjer, hadden ze volgens mij niet kunnen kiezen. De romp is trouwens verstevigd om de druk van het ijs een hele winter te weerstaan en verder is het schip van alle gemakken voorzien. Kortom; hier word je graag wakker.

Schip in het ijs

Schip in het ijs

Basecamp Trappers Hotel

Vanuit Tromsø, in het noorden van Noorwegen, zijn we met een binnenlandse vlucht naar Longyearbyen op Spitsbergen, een nederzetting van ruim 2.500 inwoners, gevlogen. In het kleine, maar gezellige centrum van Longyearbyen ligt het Basecamp Trappers Hotel. Overnachten in dit bijzondere en zeer sfeervolle hotel is een belevenis op zich. Het is namelijk compleet opgebouwd uit drijfhout en leisteen en gedecoreerd met zeehondenhuiden, foto’s en voorwerpen uit het leven van pelsjagers in het Noordpoolgebied. Tip! Neem de trap omhoog naar de ‘Cognac loft’ om vanonder het glas naar de sterrenhemel te kijken of het noorderlicht te spotten! Na een heerlijke nacht stond dan ‘het schip in het ijs’ (dat overigens al tweemaal in het Britse Sunday Times in de top 5 ‘meest bijzondere overnachtingsplekken’ stond) op het programma. Maar… daar ga je niet per bus of auto naar toe. Alleen per sneeuwscooter is deze unieke plek te bereiken! Dit is Spitsbergen! Dit is écht ‘The Middle of Nowhere’!

Basecamp Trappers Hotel

Basecamp Trappers Hotel

De Sassenfjord

Elke excursie, of het nu een dagtocht of een meerdaagse expeditie is, wordt voorafgegaan door een professionele introductie. Alle veiligheidsprocedures worden grondig doorgenomen. Eén stap buiten Longyearbyen betekent dat je jezelf volledig overgeeft aan de grillen van de natuur. Het weer kan verraderlijk veranderen of je kunt pech krijgen met een sneeuwscooter. Maar… er is nog een andere niet te onderschatten factor: de ijsbeer. De gids laat niets aan het toeval over. En, of je het nu leuk vindt of niet, er gaat een geladen geweer mee op weg naar het Noorderlicht schip. Met een snelheid van ongeveer 50 km per uur rijden we door prachtige valleien. Opeens gaat de route steil omhoog. Op de top aangekomen, geeft het uitzicht ons koude rillingen van opwinding. De Sassenfjord! Waanzinnig. Eén grote ijsvlakte met ver aan de horizon open water. Links mooie heuvels, rechts de geweldige rotswanden die de ingang van de Tempelfjord aanduiden. De gids heeft gelijk: deze rotsen doen inderdaad denken aan een tempel…

Voordat we naar ons ‘hotel’ rijden, gaan we nog een klein stukje om. We stappen weer gretig op de sneeuwscooter en rijden via een pad, dat omgeven is door metershoge rotswanden, naar een majestueuze waterval van 15 meter breed en 20 meter hoog. Volledig bevroren! Na veel foto’s rijker, vervolgen we onze weg richting Tempelfjord. De gids heeft het geweer inmiddels uit zijn hoes gehaald en rijdt voor ons uit. Spannend, want dit betekent dat we ons in het gebied van de ‘Polar Bear’ bevinden. We gaan heuvelopwaarts en na circa vijf minuten bereiken we de top van de heuvel. Opnieuw worden we getrakteerd op een fantastisch uitzicht! Dit verdwijnt niet snel meer van mijn netvlies. Door de gids wordt het uitzicht dan ook wel bestempeld als misschien wel het mooiste op Spitsbergen. Tientallen kilometers ver kijk je over de Tempelfjord, zie je de gletsjer en hoge rotswanden waarin honderden vogels zich willen nestelen.

De volgende dag vertrekken we na een uitgebreid ontbijt weer richting Longyearbyen. De gids wil extra vroeg vertrekken. ‘Er moet hier in de buurt ergens een ijsbeer met drie welpen rondlopen’ vertelt hij. We nemen afscheid van de bemanning en stappen opnieuw op de sneeuwscooter. Links en rechts zien we zeehonden verbaasd opkijken en enkele meeuwen vergezellen ons. Op ca. 100 meter voor de Von Post gletsjer zetten we de scooters stil. ‘Did you see it?….’, zegt de gids. Hoopvol denken we dat het om een ijsbeer gaat, maar na een vijftal seconden zien we het kopje van een zeehond uit een gat. Wat een machtig gevoel, bij deze reusachtige gletsjer, terwijl zeehonden ons omringen. De gids vertelt dat zeehonden bijzonder op hun hoede zijn voor ijsberen, voor wie de zeehond natuurlijk een smakelijk hapje is. Het wordt tijd om weer terug te reizen richting Longyearbyen. We rijden bij Sassendalen langs het oude huis van Hilmar Nøis, een Noorse pelsjager die hier negentien winters heeft doorgebracht. Iedere Noor kent zijn levensverhaal.

zeerobben op open vlakte

zeerobben op open vlakte

Helaas hadden wij geen geluk: de ijsbeer heeft zich niet aan ons getoond. Of hebben we niet goed genoeg gekeken? Aan het einde van de middag zijn we op onze plaats van bestemming en in het hotel ontmoeten we twee reizigers die we eerder zijn tegengekomen. Het eerste dat deze mannen zeggen, is: ‘Amazing right? That polar bear and her cubs in the Tempelfjord!’ …

Interesse? Er zijn reisorganisaties die in de wintermaanden februari en maart bijzondere reizen naar Noord-Noorwegen en Spitsbergen organiseren. Je volgt de route zoals de poolreizigers dat in het verre verleden ook deden; via het gezellige stadje Tromsø in Noord-Noorwegen naar Spitsbergen.

Comments are closed.