Een oude dame is het, 150 jaar oud, pal aan de Rijn, op een paar terrassen afstand van de Mittelbrücke, naar verluidt de oudste brug over deze rivier, daterend uit de 12de eeuw. Oud, maar in topconditie: de houten treden in het trappenhuis kraken maar blinken. Net als de meubels en de lampen, veel van Vitra, Flos of Thonet: oud, maar mooi (en peperduur) – klassiek design. ’n Vier sterren boetiekhotel met 60 kamers. Mark was in het Eco-de-luxe hotel Krafft in Basel.

Haar kop mag dan fier aan de Rijn liggen, haar kont ligt in de Rheingasse, een straat waar vroeger schooiers, zwervers, junkies en hoeren de dienst uitmaakten. Gezien en vaak geholpen door twee zusters die al ruim 50 jaar (!) een kiosk runnen onder in het tunneltje onder het hotel. Niet met de Basler Zeitung, maar wel met een kop koffie en een sigaret, kan ik me voorstellen. Van deze zelfkant is niets meer te zien: nu is het straatje hip en heeft Krafft er een uitstekende wijnbar, Comus.

Toch wordt deze kant nog gezien als de arme – wat in Basel zeer relatief is: de stad blaakt van welvarendheid. En vanuit Krafft is het uitzicht op die andere kant, op de Münster, de Altstadt, de universiteit -ook al zo oud- schitterend.

Heel huiselijk is het eigenlijk, Hotel Krafft. Dat zit ‘m in de leeskamer, of in de zitjes die je op elk van de 4 verdiepingen vindt, met een zitje, een schaal vruchten, thee, boeken en wat kranten. Hoe eco is het hier? Nou, om te beginnen zijn we in Zwitserland – die rood/witte vlag staat eigenlijk al voor goed/gezond/frisse lucht. Dus is het ontbijt waar kan biologisch, ingekocht bij lokale leveranciers. Niet uitbundig, maar wel van hoge kwaliteit: de leverworst is met truffel, om maar iets te noemen.

Basel is een stad waar veel Nederlanders langs scheuren op weg naar wintersport of de Gotthardt. Dat moeten ze vooral blijven doen, zo blijft Basel als het nu is: geen grote groepen toeristen, de stad is gewoon voor de Baselaars, zeer leefbaar en van een fijne schaal. Mocht je toch willen komen, weet dan dat het openbaar vervoer gratis is voor de gasten (ook mooi duurzaam), vergeet niet naar het Beyeler-museum te gaan en spring vooral in de Rijn. Wat!? Ja, dat kan dus, dat doen mensen: die zwemmen in hun snelstromende rivier. Vaak met een waterzak, waar je je spullen instopt en die zelfs als een soort drijfkussen dient: dicht vouwen en hop, laat je meedrijven, stuurboord aanhouden want op bakboord stomen de rijnaken je voorbij. Heb je het gehad, stap je weer aan wal, afdrogen en aankleden. Of je blijft liggen en drift naar Rotterdam, dat kan natuurlijk ook.

Kamers vanaf 230 euro per nacht