Videowerken met een hallucinante aantrekkingskracht

Uit een veelheid aan beelden – gevonden, gedownload of zelf gefilmd – creëert de Britse kunstenaar Helen Dowling (1982) videowerken met een hallucinante aantrekkingskracht. Als visuele trips bieden ze een vervreemdende blik op ons bestaan. Tegelijkertijd refereren ze aan filosofie en poëzie – van poetry performer Kate Tempest tot de feministische denker Hélène Cixous – en universele thema’s als het landschap en de invloed van de mens op de natuur.

Stranger on display in GEM is Dowlings eerste museale solotentoonstelling en brengt meerdere films en sculpturen samen in een totaalinstallatie.Van hemellichamen tot dolende mens: in het werk van Helen Dowling volgen beelden elkaar schijnbaar willekeurig op in vertellingen zonder lineaire structuur. Dowling combineert eigen opnames met bestaande beelden, zoals gedigitaliseerde afbeeldingen uit magazines of stock video’s. In het montageproces ontstaat een samenspel tussen kleur, beweging, ritme en geluid. Zo vormt zich een associatief beeldverhaal waarin verschillende betekenislagen schuilgaan.

 

 

In GEM, museum voor actuele kunst, toont Dowling nieuw en bestaand werk in een ruimtevullende installatie. In dit universum is de grens tussen echt en kunstmatig vervaagd. Sommige elementen zijn herkenbaar: een stuk land of sterrenhemel, een jonge vrouw, een autoruit. Zonder de figuratie volledig los te laten, benadert Dowling de abstractie op bijna schilderachtige wijze. Indringende soundscapes maken de werken tot een ervaring die je volledig onderdompelt.

 

 

I am not the sky en Holden

Voor de films I am not the sky en Holden, beide uit 2017, reisde Dowling naar Australië, het werelddeel dat in de achttiende eeuw door de Europeanen die het veroverden ‘niemandsland’ (Terra Nullius) werd genoemd. Het complexe idee van een leeg land was voor Dowling reden het landschap vanuit verschillende invalshoeken te belichten.

Helen Dowling, I am not the sky, 2017 (still)

I am not the sky oogt als een sferisch reisverslag met in de hoofdrol de Australische outback en de kamelenpopulatie die hier door menselijk toedoen nog altijd leeft. De blik van de kijker wordt echter voortdurend belemmerd door een pulserende bol die midden in beeld zweeft. In Holden richt Dowling de camera op de wereld in het klein: het interieur van een personenauto van een merk dat alleen in Australië wordt verkocht. Van heel dichtbij verkent zij het dashboard, de bekleding van de stoelen, de regendruppels op de de ruiten. Waar de auto voor velen synoniem staat voor vrijheid, belicht Dowling het vervoermiddel als een intieme setting afgesloten van de buitenwereld.

The Queen of Lemons en Sarah, Sarah

Voor The Queen of Lemons (2018) dient een regel uit Kate Tempest’s bekende gedicht Brand New Ancients als rode draad. In een stroom van beelden verbindt Dowling onder meer vrouwfiguren uit het oude Egypte met hedendaagse stockfoto’s, waarop vrouwen veelal een passieve rol vervullen. In haar nieuwe film Sarah, Sarah (2019), voor het eerst te zien in GEM, borduurt Dowling voort op deze thematiek. Door de oorspronkelijke relaties tussen beeld en betekenis op losse schroeven te zetten, opent de kunstenaar een nieuw vizier op representaties van vrouwen in de huidige beeldcultuur.

 

 

 

Lees elke dag het laatste nieuws

Ontdek dagelijks gratis een samenvatting met het laatste toeristische nieuws van wereldwijde bestemmingen, hotels, vliegmaatschappijen en touroperators.

 

Comments are closed.