Stel je voor dat je aankomt in een aantrekkelijk Franse kuststadje, doorrijdt tot aan de boulevard en je hartje centrum bij een prachtige en grote tuin arriveert, pal aan zee en dat midden in die tuin op een heuvel een paleis ligt. Een vriendelijke portier opent de slagboom voor je en je rijdt verder, tot de voordeur waar men zich ontfermt over je bagage: welkom in Hôtel du Palais in Biarritz.

Nu hotel, ooit in 1855 gebouwd als zomerpaleis voor keizerin Eugénie. Biarritz stelde toen niet veel voor, was een gehucht, maar in haar gevolg veranderde dat en kwamen hotels, een casino, wat mooie kerken. Inmiddels is het vooral bekend onder surfers, vanwege de woeste golven. Maar je zou kunnen stellen dat Biarritz is begonnen met Hôtel du Palais.
Wat cijfers. Het heeft vijf sterren, met 140 kamers verspreid over 5 verdiepingen. Meerdere restaurants, een binnen- en buitenzwembad, een grote spa, inclusief kapper en een state-of-the-art gym. Het paleis ademt de grandeur van het Tweede Franse Keizerrijk uit, weelderig, rijk aan ornamenten, pilaren, een prachtig trappenhuis en marmeren vloeren (en met een E-vormige plattegrond (een eerbetoon aan Eugénie). De kamers en suites zijn klassiek ingericht, met bladgoud, antiek meubilair, zware luxueuze stoffen en wandtapijten, alles in topstaat – hier is de glorie bepaald niet vergaan. En boek vooral een kamer aan zee, niet alleen voor het uitzicht, maar vooral voor het geluid: balkondeur open en je hoort de oceaan de hele nacht beuken op het strand – ik vind het rustgevend.

Want ja, die oceaan. ‘Morgen wordt het heftig,’ zegt een meisjes dat toezicht houdt bij het zwembad, groot, verwarmd -25 graden- en met schitterend uitzicht over zee, strand en boulevard. Dit nadat ik haar verteld heb dat ik net van het strand kom, me in de zee gewaagd heb en door een golf omver werd gegooid, hop, op het strand, niks aan te doen. Nooit eerder meegemaakt, maar voor was vandaag een rustig dagje. Ze surft, als ze niet werkt voor Hôtel du Palais, zoals zo’n beetje iedereen in Biarritz jonger dan 30 en een beetje fit. Het is een leuke combinatie, sportief en klassiek loopt door elkaar heen, vaak letterlijk: jongens met lang haar en surfboard op blote voeten op weg naar het strand, langs dames die uit de Louis Vuitton-winkel komen.

Eten en drinken in Hôtel du Palais is een feest. Neem bijvoorbeeld een cocktail in de Napoléon III Bar, niet vernoemd naar die kleine die we het beste kennen, maar naar Napoléon III, man van Eugénie. Zijn buste troont trots in de bar, hij houdt een oogje in het zeil. Een prachtige bar, in prachtig koningsblauw, met een imposante kroonluchter aan het torenhoge plafond. Miles Davis klinkt uit de boxen en het is dat roken binnen niet meer mag, maar hier passen sigaren, gauloises en gitanes maar al te goed – zo’n bar. Het hoofdrestaurant is La Rotonde, misschien wel het mooiste restaurant van Frankrijk: een zaal met enorme ramen uitkijkend over de oceaan.
Het eten is -uiteraard- uitstekend. Met een klassieke kaart, dus met foie gras, kreeft, kaviaar, octopus, een prachtige wijnkaart. Zoals ook het ontbijt -ook in La Rotonde- van buitengewone kwaliteit is, waar de aardbeien bijvoorbeeld duidelijk niet van de supermarkt komen, maar van een lokale groentejuwelier. En er yoghurt en de kaas van de koe, maar ook van de geit en het schaap, om maar iets te noemen.

Op verschillende plekken hangen foto’s van gasten, een ware galerij der groten, van Romy Schneider en Frank Sinatra tot wat koninklijke hoogheden. De clientèle is nog steeds internationaal, je hoort Amerikaans, Russisch, Frans, Vlaams. Weinig Nederlands, hopelijk gaat dat veranderen nu iedereen kan lezen hoe indrukwekkend dit hotel is. Het personeel is uitstekend. Of het nu de receptie is, de bagagistes of de badmeester: ze geven je telkens het gevoel dat je welkom bent, je wordt gezien – ook als je geen filmster bent.

Achter de grandeur van Hôtel du Palais schuilt een verrassend eigentijdse kijk op duurzaamheid. Het draagt het internationale Clef Verte-label en houdt energie-, water- en afvalverbruik nauwgezet bij. De zwembaden worden gevuld met zeewater -waarmee jaarlijks bijna 600.000 liter zoet water wordt bespaard- regenwater wordt opgevangen voor de tuinen en keukenafval wordt lokaal gecomposteerd. In de keuken werkt het hotel met meer dan dertig lokale producenten, aangevuld met kruiden en seizoensgroenten uit de eigen moestuin.

Je kunt natuurlijk de hele tijd op het terrein van het hotel blijven – genoeg te doen. Maar Biarritz is leuk. Om te beginnen door een duik te wagen in dat hele grote onverwarmde buitenbad, de oceaan. Onder streng toezicht van een groepje Pamela Andersons in rood en geel wordt erop toegezien dat je dat veilig doet, binnen een smal strookje tussen van hooguit een meter of 80, want de zee geeft, maar neemt evengoed, bovendien wil je geen surfplank in je nek. Als je even geen zin hebt in avontuur, is het fijn flaneren op de boulevard, naar het oude haventje, het Maria-beeld en dan via het stadje weer terug. De Hallen zijn daar een fijn middelpunt, een deel vis en een deel voor groenten en de rest. Zoals dat bestaat in Zuid-Europa: je doet er je boodschappen, vers & lekker, maar je drinkt er even goed een glas en je eet er je lunch, binnen of in een van de restaurantjes rondom. Om daarna weer terug te gaan naar je Paleis. Wat een leven!
Meer informatie en boeken
Bel naar +33559411234, mail naar reservations@hoteldupalaisbiarritz.com of ga naar Hôtel du Palais.
Wil je een seintje ontvangen als er een nieuw verhaal is?
Wil jij een seintje ontvangen als Mark een nieuw boeiend reisverhaal heeft geplaatst? Laat je e-mailadres achter en krijg een bericht in je mailbox.





