Overherfsten in het Spaanse Moraira

Contributor Royan is de hele wereld over geweest, maar de Spaanse Costa’s had hij nog niet bezocht. Honderd uur aan de Costa Blanca brachten daar onlangs verandering in.

Moraira

Alicante

Vanaf Rotterdam vlieg je in 2,5 uur naar Alicante. Eenmaal geland is het nog geen uur rijden naar het plaatsje Moraira, een voormalig vissersdorp aan de Costa Blanca. Hier staan geen hoge appartementencomplexen, in tegenstelling tot bijvoorbeeld in Benidorm en vele andere plaatsen langs de mooie Spaanse kust. Er staan zelfs maar twee flats. De rest is allemaal laagbouw, waardoor je vanaf vele plekken een prachtig uitzicht hebt over de Middellandse Zee. De gemeenteraad wil het graag zo houden.

Honderd uur

Mijn uitvalsbasis voor honderd Spaanse uurtjes was Casa Sol in het leuke Moraira, dat pas aan het eind van de vorige eeuw tot bloei kwam. Het dorp kent officieel niet veel inwoners. Het aantal zal rond de 10.000 liggen. En toch vind je er meer dan 100 restaurants en ogenschijnlijk net zo veel makelaars in vastgoed. Het staat vol met vakantievilla’s van Nederlanders, Belgen, Duitsers, Engelsen en anderen die hier óf zelf overwinteren, óf hun huizen met zwembad verhuren aan toeristen. Want toeristisch is het plaatsje zeker wel geworden in de laatste twintig jaar. En met reden. Je kunt er van alles doen, of juist níets doen.

Actief

Ik heb zelf gekozen voor het actieve programma. Het begon meteen al met een partijtje padel, een bijzonder populaire sport in Spanje. Omgeven door palmbomen, met een temperatuur van 25 graden en onder een brandende zon, was het mooi om dit spel in de buitenlucht te ontdekken.

Padelbanen

De dag erop kon ik het niet laten om een duikje te maken onder de oppervlakte van die blauwe Middellandse Zee. Er zijn twee duikcentra in Moraira en met een klein groepje gingen we met de boot het water op, om met de duikfles op de rug de diepte tegemoet te treden. Het was heerlijk om daar te zweven, onderdeel te zijn van grote scholen zwaluwstaartvisjes, kleine inktvissen te ontdekken tussen de rotsen, en zelfs beerkreeften te zien.

Tussen de zwaluwstaartvisjes

Trekpleisters

In Moraira ontkom je niet aan de Cap d’Or, een markante berg die de baai van het dorp lijkt te beschermen. De berg is een natuurreservaat en je kunt via een wandelpad naar de top toe, waar je uitkomt bij een eenzame wachttoren die in de 17e eeuw werd gebouwd.

De wachttoren

Vanaf de rand van de berg heb je een adembenemend uitzicht over de baai, het dorp, de haven en de azuurblauwe zee.

Uitzicht vanaf de Cap d’Or

Daar beneden, langs de kust, tegen het centrum aan, ligt nog een fortificatie. Het is officieel een kasteel, maar het uit de 18e eeuw stammende bouwwerk heeft meer weg van een toren. Heel veel historische trekpleisters heeft Moraira overigens niet, dus je kunt eigenlijk deze plek niet bezoeken zonder even een kijkje te nemen bij de toren, het kasteel én de katholieke kerk. Ook de stranden nodigen je uit: Ampolla, waar je terechtkomt nadat je onder een pergola van palmen hebt gelopen, en El Portet, onderaan de berg.

Kasteel bij nacht

Om meer bezienswaardigheden te creëren, zijn er tal van beelden neergezet in het plaatsje. De meest bekende zijn de ‘Gigante de Sal’ (door Coderch en Malavia), naast het fort, en ‘Hombre morando al mar’ (van Toni Mari).

Gigante de Sal

Het eerste beeld toont de veerkracht van de mens, dit naar aanleiding van de COVID-periode. De tweede sculptuur tuurt over zee naar de Cap d’Or.

Hombre morando al mar

Calpe

Er is meer te zien in de buurt. Een ecologisch wandelpad voert naar het stadje Calp/Calpe, dat gekenmerkt wordt door de berg Peñon de Ifach. Deze rots vormt de natuurlijke grens tussen de twee stranden van het stadje, dat met de hoogbouw steeds meer Benidorm-allures begint te krijgen. Vakantiegangers komen er graag.

Langs de boulevard in Jávea

 

 

De burcht van Dénia

Ten noorden van Moraira ligt het plaatsje Jávea, met een gezellige boulevard langs het strand. Ietsje verderop, over de berg heen, ontdek je Dénia. Op een heuvel aan de haven werd daar een kasteel gebouwd. Sommige delen van dit oude fort stammen uit de 10e eeuw. De Moorse invloeden zijn duidelijk herkenbaar vanaf het moment dat je door de toegangspoort komt. Al klimmend en klauterend kun je wat nog over is van het oude kasteel op je gemak ontdekken. Van boven heb je weer dat prachtige en nooit vervelende uitzicht over de zee en de uitgestrekte stranden. Hiervandaan vertrekken de ferry’s naar de Balearen.

Het kasteel van Dénia

Het zou zonde zijn om je hier te beperken tot de burcht. Zoals de meeste plaatsen langs deze Blanca-kust biedt ook Dénia ongekend mooie, pittoreske dorpsgezichten en moet je beslist op een terras neerstrijken om iets te eten of te drinken. Wanneer je actief bent door veel te wandelen, mag je ook wat nuttigen immers.

Grote kerk en gemeentehuis van Dénia

De afstanden tussen de dorpen zijn misschien gering, maar door de kronkelende wegen en de lage snelheid, doe je er toch relatief lang over om van het ene naar het andere te rijden. De reistijd is gelukkig relatief lang en niet echt lang, want de plaatsen die ik heb bezocht liggen letterlijk op een steenworp, of kanonschot, afstand van elkaar.

Paus Franciscus

Teulada (de gemeente waar Moraira deel van uitmaakt) en Benissa liggen weliswaar niet aan zee, maar verdienen een bezoekje. Hier wonen beduidend minder buitenlanders en je belandt er in het authentieke Valenciaanse land.

Teulada

In Benissa werd de Xiqueta en San Pedro Apostel-kerk in 2022 door paus Franciscus verheven tot basiliek. Wanneer je voor het kerkgebouw staat en de klokken beginnen te luiden, weet je even niet waar je moet schuilen. In de kerk zelf hoor je ze een stuk minder.

De basiliek in Benissa

Iedereen

Moraira is een mooi plekje om te overherfsten of te overwinteren, maar zeer zeker ook een fijne plaats voor de zomervakantie. De talloze restaurants en terrasjes met overal prettige en fijne bediening geven je verblijf aldaar ook nog eens een culinair tintje, waarbij de traditionele, lokale paella wellicht niet mag ontbreken. Aan zee heb je de drukte, even landinwaarts heb je de bergen en de rust. Daarom is het een bestemming voor iedereen.

Paella bij El Chamizo

 

 

 

 

Comments are closed.