Hoelang is een Chinees (deel 1)

Hoe krijg ik meer culinaire feeling? Om antwoord te krijgen op die vraag bracht Suzanne Bergman vijf dagen door bij Kookstudio Frankrijk in de Franse Limousin. Een ware gastronomische onderdompeling. “Na twee dagen droom ik dat in een restaurant werk.”
Kookstudio-Frankrijk2

Ik kan best koken

Ik kan best koken. Dacht ik. Hartige taarten, toetjes en risotto; ik draai er mijn hand niet voor om. Mijn eigen klassiekers ken ik feilloos en ik probeer ook graag nieuwe dingen uit. Maar ik mis nog een bepaalde feeling; een recept volgen is geen probleem – maar als er onderweg iets misgaat of de smaak is niet helemaal wat ik verwachtte, heb ik niet genoeg kennis om dat te ondervangen.

Dus toog ik naar Frankrijk. Daar legt kok Rob van Zijst in zijn Kookstudio Frankrijk uit wat er precies in die pan gebeurt. Dat doet hij al jaren in zijn Kookstudio Amsterdam, maar in Frankrijk dompelt hij je vijf dagen compleet onder in zijn culinaire koninkrijk in de o zo landelijke Limousin. En dan blijk ik heel wat te kunnen opsteken.

Terug naar de prei

Halverwege dag één voel ik een lichte paniek. Na een ochtend les over houdbaarheid van eten, bewaartemperaturen en het belang van een goede mise en place, gaan we met dat laatste aan de slag. Rob doet voor hoe je prei, wortels, aardappels, knolselderij en ui julienne, brunoise, of, in het geval van de ui, vernuftig snijdt en wij gaan oefenen. Maar dan ‘voor het echie’, want dit is wel de voorbereiding voor het diner. Ik ben nog niet eens klaar met mijn prei als Rob laat zien hoe je een roux maakt. En daarna hoe je mayonaise from scratch bereidt. Tussendoor demonstreert hij nog even het uit elkaar halen van een parelhoen, kijken we aandachtig naar het verschil tussen het bindweefsel en het echte vlees van een kalfsschenkel, blancheren we groenten, frituren we wat aardappels en maken we ons op voor een île flottante. Ik wil terug naar mijn prei! Ietwat overweldigd ga ik na de copieuze maaltijd (en het is nog maar dag één) naar bed.

Emmer

Een weekje koken blijkt tot mijn verbazing een actieve vakantie. Vijf dagen lang zijn we bezig met eten: van theorie via bereiding naar consumptie. Na dag twee droom ik zelfs dat ik in een restaurant werk en slagroom aan het kloppen ben. Ik voel me er helemaal uit, wat nog versterkt wordt door de rustige, landelijke omgeving, de prachtige, typisch Franse boerderij en de van alle attributen voorziene buitenkeuken inclusief koolmeesjes die op onbewaakte ogenblikken de kasten plunderen. Maar niet alleen het zo intensief bezig zijn met koken, vooral Robs culinaire emmer vol kennis – zoals een medecursist treffend opmerkt – die hij gestructureerd over ons uitstort zorgt voor een complete onderdompeling. Zodra dit kookorakel begint te praten, kun je blijven meeschrijven tot je een kookboek vol instructies, anekdotes en tips hebt. Van praktisch (gebruik een spatel om je roux los te roeren; met een garde roer je de suikers uit het meel los en wordt je roux zoet), tot duurzaam (gooi uischillen en ander groenteafval niet weg, maar trek er bouillon van) tot verrassend (er bestaan machines om het vel van een vis af te halen. Oja? Ja! En waar is die techniek ontwikkeld? In Beverwijk, waar ze wel het een en ander weten van delicaat omgaan met huid en vel).

Meer reisverhalen en tips zoals deze ontvangen?

Vul je e-mailadres in om te genieten van nieuwe reisverhalen en tips van onze contributors.

Meer informatie bij de Verkeersbureaus en VVV van Limousin

 

Vind voordelige vluchten naar Limousin met Skyscanner

Kaart van Limousin

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.