Slow travel op het Kinda-kanaal in Zweden

In een voortrazende wereld is het fijn om zo af en toe even gas terug te nemen en dingen te doen die al jaren onveranderlijk rustig zijn. Bijvoorbeeld een boottochtje over het Zweedse Kinda-kanaal, het kleine en minder bekende zusje van het Göta-kanaal. Terwijl daar half varend Zweden zich een weg baant door de sluizen, tuft Paul zich op zijn gemakje met de passagiersboot M/S Kind van Linköping naar Rimforsen. Vijf uur pure rust, met niks anders te doen dan kijken, eten en je vergapen aan al het moois dat op de oevers te zien is. Onthaasten op zijn Zweeds!

Heel veel water!

Het is nogal een stortvloed aan water die op ons af komt zetten als de sluiswachter de luiken in de sluisdeur open zet. Ons bootje dobbert en deint en houdt dapper het dek boven water. Even 10 minuten wachten en we kunnen weer verder. Op weg naar de volgende sluis. Want dat is één van de attracties van het in totaal 40 km lange Kinda-kanaal: de talloze smalle sluizen die je onderweg tegenkomt. Soms liggen ze direct achter elkaar, zoals bij Storforsen, waar je via vier aan elkaar gebouwde sluizen in totaal zo’n 13 meter stijgt. Het blijft een imposante gezicht om te zien hoe het klotsende water naar beneden stort.

Voorop

Vandaag doen we een stukje Kinda-kanaal, dat wil zeggen: in vijf uur leggen we circa 20 km af. We zijn om 10:00 in gescheept op de M/S Kind. Dat blijkt een boot met een historie: Aan het begin van de 20e eeuw deed zij dienst als blusvoertuig in de archipel van Stockholm. Sinds 1948 bevaart het schip – dat precies de juiste breedte bleek te hebben – als passagiersboot het Kinda-kanaal. De kajuit is er door de exploitant op gebouwd, exact afgestemd op de hoogte die het passeren van de laagste brug (3 meter en 9 centimeter) met een paar cm toestaat. Wij installeren ons op het voordek en zien hoe het schip door een smalle vaargeul tussen weelderig groene oevers de binnenstad van Linköping verlaat.

 

 

Onthaasten

We zijn in klein gezelschap vandaag; 4 andere mensen, plus een klein klasje van 10-jarigen die een stukje meevaren over het kanaal, om aan de buitenrand van de stad alweer van boord te gaan. Het schip biedt normaal gesproken plaats aan zo’n vijftig mensen, waardoor het nooit een massaal uitje wordt. Na wat rondgeneusd te hebben aan boord begint de grootste ‘uitdaging’. Hoe vermaak je jezelf aan boord van een schip waar je niet veel meer kunt doen dan kijken en eten? Het blijkt minder ingewikkeld dan gedacht.

 

 

Met een uitgeschakelde mobiele telefoon op zak speur ik de oevers langs het kanaal af. Fraaie houten huizen, van groot tot klein, in een groen decor van loof- en dennenbomen. Bovendien wordt de tocht om de haverklap onderbroken voor weer een sluis. In totaal passeren we tijdens onze tocht tien stuks. En als je je eenmaal overgeeft aan het tempo van de reis, het ronken van de dieselmotor en je realiseert dat je de komende uren niks anders hoeft te doen dan toe te kijken, dan geniet je optimaal van je trip.

Eten!

Het Kinda-kanaal is eigenlijk een aaneenschakeling van het riviertje Stångån dat door Linköping stroomt en een fiks aantal meren. Er tussenin is op een aantal plaatsen een verbinding gegraven en waar het verval te hoog was zijn sluizen gebouwd. In totaal overbruggen de 15 sluizen 52,5 meter hoogteverschil. Het kanaal dat uitmondt in het Göta-kanaal, werd aangelegd in het begin van de 19de eeuw, voor het vervoer van goederen en hout. De komst van de trein maakte efficiënter vervoer mogelijk en zo raakte het kanaal buiten gebruik. Het zou er nu waarschijnlijk niet zo goed bij liggen als een slimme familie niet het idee had gekregen om het kanaal vanaf 1958 voor toeristen te ontsluiten. Anno 2017 wordt het vooral bevaren door deze boot, maar je kunt bij Linköping ook zelf een (smalle!) boot huren en je reis uitstippelen. En ook bij kanoërs is het kanaal erg in trek.

Het bedrijf dat de M/S Kind in de vaart houdt, is nog altijd in handen van leden van dezelfde familie. Onze gastvrouw is niet alleen de dochter van de initiatiefnemer, maar ook nog eens een uitstekende kok. Zij draait voor ons een heerlijke maaltijdsalade in elkaar, bestaande uit couscous, kip, groenten en een duidelijke Zweedse twist in de vorm van Cantharellen en Bearnaise saus.

Historisch decor

En zo tuffen we verder over het kanaal en de bijbehorende meren. Soms door smalle vaargeultjes, soms over een meer waarvan de oevers meer dan 150 meter van elkaar liggen. We vergapen ons aan de prachtig gerestaureerde sluiswachterswoningen, de hardwerkende jongens die de sluisdeuren allemaal handmatig bedienen en de groene glooiende oevers. Roezig van het middagzonnetje leggen we rond 15:00 uur aan bij onze eindbestemming: Rimforsen. Terug in de ontnuchterende wereld van auto’s, bussen en treinen die ons terug brengen naar Linköping waar we eerder die dag gestart zijn. En om heel eerlijk te zijn: dat ‘slow travel’ bevalt me uitstekend. Morgen de tweede etappe doen?

Praktisch

Het Kinda-kanaal ligt in de Zweedse provincie Östergötland. meer informatie vind je op www.kindakanaal.se en op de website van Visit Linköping.

Foto’s bij dit blog: Marco Barten

 

Meer reisverhalen van deze Contributor lezen?

Vul je emailadres in om te genieten van nieuwe reisverhalen van onze travelbloggers.

 

Comments are closed.