Het groen van Fort Lauderdale, Florida

Bekend om haar uitgestrekte strand, clubs en het nabij gelegen Sawgrass Mills, het grootste overdekte winkelcentrum van de Verenigde Staten, biedt Fort Lauderdale met een populatie van zo’n 153.000 man alles voor de ultieme spring break ervaring.

Je hoeft er niets, behalve te zonnen, te feesten en misschien nog even met tassen vol terug te komen van Sawgrass Mills. Gezien Fort Lauderdale ook bekend staat als het ‘Venetië van Florida’ kun je tussen het feesten door ook nog wat cultuur opsnuiven. Op de Jungle Queen vaar je over New River die je langs vele grote, maar vooral dure miljonairshuizen brengt en even een uurtje afzet op een eiland om wat te eten en te drinken. Tevens kun je hier, naast het bijwonen van een alligatorshow, wasbeertjes en aapjes in veel te kleine kooien aanschouwen. Heb je meteen ook nog wat natuur meegepakt.

Hugh Taylor Birch State Park

Moeder natuur

Echter, voor twee dollar aan de andere kant van het feestgedruis, komt de magie van moeder natuur tot leven. Met haar lange grijze haren, in een staart gebonden en reikend tot over haar billen, een t-shirt met het vredesteken en denim shorts waarbij haar gebruinde cellulitis-vrije benen in schril contrast staan met haar getekende gezicht, vertelt 42-jarige Sen mij over de 57 verschillende soorten bewustzijn onder de mensheid. Haar moeder heeft haar geleerd dat over de tijd genomen steeds meer vormen van bewustzijn onder mensen zijn gecreëerd en Sen brengt dit natuurverschijnsel als moeder natuur haarzelf weer over op haar dochter, met het meest lange rode haar dat ik ooit heb gezien. Sen’s dochter brengt me naar een rups die grappig beweegt als ze het aanraakt. Ik maak er een foto van.

Hugh Taylor Birch State Park

Ik bevind me in Hugh Taylor Birch State Park waar ik in gesprek raak met Sen over de heftigheid van ecologische rampen die zijn geweest en die zullen komen en hoe heftig we het vinden dat mensen achteloos hun afval op straat gooien en ga zo maar door. Als Sen, wonend en werkend in het nationale park, haar werkzaamheden weer oppakt, zegt ze me nog snel dat ik naar de boom moet tussen paviljoen twee en drie, die ene vlakbij de lievelingsboom van Hugh Taylor Birch, de voormalige eigenaar van deze lap grond met een grote voorliefde voor natuur. Hij heeft zijn tropisch vastgoed gedoneerd aan de staat Florida, zodat beschermde planten- en diersoorten bestudeerd en beschermd kunnen worden.

Ik vervolg mijn weg omringd door prachtige bomen, grote spinnen, parende vlinders, bijennesten, beschermde planten en ander wildlife. Ik omzeil nog even wat wildlife van een ander kaliber, wat jongeren die ook graag op de foto willen. Waarom alleen maar de bomen fotograferen? Maar ik zeg heel onaardig ‘nee’, gevangen in de greep van moeder natuur en begrijp niet dat er te midden van al deze prachtige natuur ook gefeest moet worden.

Hugh Taylor Birch State Park

Mangrove

Mijn verontwaardiging verdwijnt als sneeuw voor de zon, want daar staat die. De boom van Sen. Met ontelbare lianen die aan ontelbare takken hangen heeft deze boom een geweldig mooie stam. Naarmate ik dichterbij loop, voel ik de magie van deze mangroveboom door mijn aderen stromen. Terwijl ik door de boom heen loop – want dat kan – haal ik diep adem en even waan ik me in een sprookje, zwevend met mijn fotocamera door en om de boom heen. Er is toch magie op deze aarde!

Schildpaddenstrand

Geïndoctrineerd door de magie van de mangrove verlaat ik het park, wat licht in mijn hoofd. Het park gaat ondertussen sluiten. Ik steek de straat over naar het strand. Op dit stuk strand dat grenst aan het strand waar je je in het feestgedruis kunt begeven, hebben schildpadden besloten nesten te maken. Dit doen ze al jaren, maar pas sinds enkele jaren wordt er door de gemeente rekening mee gehouden, heb ik van Sen geleerd. Rond dit strand zijn alle lantaarnpalen uit, maar niettemin willen de babyschildpadden toch liever richting de stad met al haar lichtjes dan naar de door de maan belichte golvende zee; ze volgen vaak de verkeerde lichtjes.

 

 

Om die reden houden er diverse vrijwilligers na zonsondergang de wacht. Niet alleen om de schildpadden de goede kant op te verplaatsen, maar ook om in de gaten te houden dat de nesten van de schilpadden onaangeraakt blijven door de feestgangers. Ik heb van Sen de meest vervelende verhalen hierover gehoord, ondanks dat het verboden is om met de nesten van de schildpadden te interfereren. Ik had haar uitnodiging om ’s avonds naar het schildpaddenstrand te gaan van harte aangenomen. Ik zou er immers nog veel meer ‘bewuste’ mensen tegenkomen.

Hugh Taylor Birch State Park

Ecologische bewustzijnsevolutie

In plaats van één van deze zeer hoog geëvolueerde vrijwilligers te ontmoeten, kom ik wel 57 andere mensen tegen die relaxt op het ondertussen donkere strand liggen, tussen alle met lint afgezette schildpaddennesten en besluit zelf dan maar een oogje in het zeil te houden. Ik wandel over het strand, net als alle anderen, en concludeer – nadat geen enkele schildpad vandaag besluit het licht te zien of een nieuw nest te bouwen en de feestgangers er niet eens over peinzen zich te bezigen met de nesten – het maar beter is om van het strand te gaan, zodat ik met mijn afwezigheid, een graadje verder in de ecologische ‘bewustzijnsevolutie’, de rust voor de schildpadden kan bewaren.
 
 

Meer reisverhalen van deze Contributor lezen?

Vul je emailadres in om te genieten van nieuwe reisverhalen van onze travelbloggers.

 
 

Comments are closed.